ارداویرافنامه نام متنی پهلویست که به شرح معراج موبدی
ساسانی به نام ارداویراف به بهشت و دوزخ پرداخته است ، کتاب در 101 فصل تدوین شده و بیشتر محتوای آن دینی می باشد ، در این تحقیق با بررسی ساختار های گوناگون کتاب و مشاهده هماهنگی مابین
ارداویرافنامه با دیگر
متون پهلوی نتیجه گرفته شد که این منبع در دوره
ساسانی و احتمالا در زمان خسرو اول انوشیروان، توسط موبدان زرتشتی جهت پاسخ گویی به شبهات ایجاد شده در بین زرتشتیان از طرف موبدان نگاشته شده است ، این شبهات دینی به دلیل ظهور ادیان جدیدی مانند مانویت ، مسیحیت و مزدک بوده است که موبدان زرتشتی آنها را تهدیدی برای خود می پنداشتند ، همچنین مشاهده شد که برخی از بخش های کتاب از دیگر منابع
ساسانی مانند : کتیبه کرتیر و اوستا اقتباس شده است ، این تحقیق نشان می دهد که
ارداویرافنامه می تواند به عنوان یک منبع معتبر جامعه
ساسانی مورد استفاده محققین قرار گیرد و محتوی کتاب بیشتر مشخص کننده ساختارهای جامعه
ساسانی در قرون پنجم وششم میلادی می باشد . شیوه تحقیق در این طرح اسنادی _کتابخانه ای برپایه تحلیل محتوا می باشد و ابزار مورد استفاده نیز فیش برداری است.