امروزه با دانشگاه ها با خدمات، محصولات و فرایندهای جدید روبه رو هستند و خدمات، محصولات و فرایندهای موجود کارکرد خود را یا از دست داده اند و یا در آستانه ی آن می باشند نوآوری، جایگزین بهره وری شدهاست و همه ی شیوه های موجود در معرض تغییر قرار دارند. یکی از نوآوری های مدیریتی،
مهندسی مجدد می باشد
مهندسی مجدد بر طراحی مجدد فرایندهای کاری جهت دستیابی به ارزش افزوده ی بزرگ و مزیت رقابتی تمرکز می کند. تغییر وضعیت از توجه به وظیفه های تخصصی، به فرآیندها در سازمان، خود انقلابی است که بنیان شرکت را در جهت دستیابی به بهبودهای چشمگیر دگرگون می سازد و از یک سازمان وظیفه گرا و سنگین و متوجه به درون، سازمانی فرآیند گرا و انعطاف پذیر و ارزش آفرین برای مشتری تبدیل می کند. در این حالت نقش کارکنان سازمان ها نیز تاثیرگذار می شود و توجه ان ها از رییس به مشتری بر می گردد و باور خود مدیریتی در نهاد نیروی انسانی ریشه می دواند. دانشگاه ها به دلیل سه انقلاب دیجیتال، اینترنت و کارآفرینی بیش از پیش در معرض تحول قرار دارند و با توجه به ظهور فناوری های جدید، تولید جهشی دانش، افزایش هزینه ی آموزش، رقابت جانی و انتظارات جدید جامعه، لازم است که
مهندسی مجدد هرچه زودتر و پیش از دیگران از دانشگاه ها اغاز شود.