تاثیر برنامه آموزشی بر اساس مدل سازگاری روی بر سازگاری روانی اجتماعی بیماران دیابتی نوع دو بیرجند
Publish place: Journal of Diabetes Nursing، Vol: 4، Issue: 2
Publish Year: 1395
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 512
This Paper With 17 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
این Paper در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JDN-4-2_001
تاریخ نمایه سازی: 21 فروردین 1397
Abstract:
مقدمه و هدف: بیماری دیابت نوع دو یک بیماری مزمن با عوارض متنوع و متغیر می باشد که سبب به چالش کشیده شدن سازگاری روانی اجتماعی بیماران میگردد. این مطالعه با هدف تاثیر برنامه آموزشی بر اساس مدل سازگاری روی بر سازگاری روانی اجتماعی بیماران دیابتی نوع دو بیرجند در سال 1392 صورت گرفته است.مواد و روشها: در این مطالعه نیمه تجربی، از بین بیماران دیابتی نوع دو، با سن 30 تا 70 سال مراجعه کننده به کلینیک دیابت بیرجند 60 نفر از طریق نمونه گیری در دسترس انتخاب و از طریق تخصیص بلوکینگ در دو گروه شاهد و مورد قرار گرفتند. ابتدا فرم مشخصات دموگرافیک، پرسشنامه سازگاری روانی اجتماعی با بیماری در هر دو گروه تکمیل گردید و در گروه مورد علاوه بر ابزار فوق فرم بررسی و شناخت روی نیز تکمیل شد. در بیماران گروه مورد رفتارهای ناسازگار تعیین و براساس آن برنامه آموزشی تدوین و طی 8 جلسه آموزش گروهی و دو جلسه آموزش چهره به چهره اجرا گردید و به مدت یک ماه از طریق تماس تلفنی پیگیری شدند. یافته ها با استفاده از نرم افزار اماری spss 15 و آزمون های آماری تی مستقل و تی زوجی و کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافتهها: در گروه مورد پس از مداخله به جز در مولفه روابط جنسی ( (P=0/66 در سایر ابعاد آگاهی و نگرش نسبت به بیماری، محیط کار، محیط خانواده، روابط فامیلی، محیط اجتماعی، اختلالات روانشناختی و در کل، کاهش معنی داری در میانگین نمره سازگاری روانی اجتماعی نسبت به قبل از مداخله حاصل شد( . (P< 0/05 در گروه شاهد میانگین نمره سازگاری روانی اجتماعی فقط در مولفه محیط خانواده، بعد از مداخله نسبت به قبل به طور معنی داری افزایش داشت ( .(P= 0/002بحث و نتیجه گیری:نتایج این مطالعه موید اثر مثبت آموزش بر اساس الگوی سازگاری روی بر بیماران دیابتی نوع دو می باشد چرا که ارتقاء حیطه های مختلف سازگاری روانی اجتماعی با بیماری می تواند نتیجه مدیریت رفتارهای ناسازگار و توسعه سازگاری با شرایط متغیر بیماری دیابت باشد. با توجه به هزینه کم و غیر تهاجمی بودن الگوی سازگاری روی در ارایه مراقبت ها بدون نیاز به دستور پزشک می تواند در بررسی و شناخت و ارزشیابی بیماران دیابتی نوع دو کاربرد داشته باشد.
Keywords:
Authors
حمیده فقهی
کارشناسی ارشد پرستاری، مربی گروه پرستاری، دانشکده علوم پزشکی بهبهان، ایران.
سیدعلیرضا سعادتجو
کارشناسی ارشد پرستاری، مربی گروه آموزشی داخلی- جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران
رضا دستجردی
استادیارگروه آموزشی روانشناسی، دانشکده پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران
سهیلا کلانتری
کارشناس ارشدآموزش پرستاری، هییت علمی گروه اتاق عمل، مرکز تحقیقات علوم آزمایشگاهی دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان،گرگان، ایران.