حذف نیترات از آب با استفاده از تلفیق روش های بیولوژیکی و استفاده از آهن ظرفیت صفر (Fe0)
Publish place: 12th National Congress On Environmental Health
Publish Year: 1388
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 2,559
This Paper With 12 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NCEH12_161
تاریخ نمایه سازی: 4 آذر 1388
Abstract:
نیتراتیکی از آلاینده های مهم آب می باشد که می تواند بر سلامتی انسان و حیوانات اثر و باعث اتروفیکاسیون منابع آب گردد لذا ممکن است حذف آن از منابع آب به وسیله سیستم های تصفیه لازم باشد . در این مطالعه، دنیتریفیکاسیون اتوتروفیک با استفاده از هیدروژن تولیدی توسط آهن ظرفیت صفر برای حذف نیترات و امکانپذیری استفاده از آن مورد ارزیابی قرار گرفته است. مطالعه به صورت منقطع با استفاده از بطری های 250 میلی لیتری در دمای 35-20C در شرایط آنوکسیک انجام شده است. غلظت نیترات در هر بطری mg N/L 20 در سه سری مجزا مورد آزمایش قرار گرفت . محیط سری اول شامل باکتری های دنیتریفایر و Fe0 محیط سری دوم فقط Fe0 و به محیط سری سوم هیچ ماده ای اضافه نشده و به عنوان کنترل مورد استفاده قرار گرفته است. اثر Fe+2 و درجه حرارت نیز مورد ارزیابی قرار گرفته است نتایج نشان داده است که در راکتور حاوی باکتری ها و Fe0 در طی دو روز 97 درصد نیترات احیا شده است در حالی که در محیطی که فقط از آهن ظرفیت صفر استفاده شده است در طی این مدت فقط 30 درصد کاهش در دمای 30 درجه سانتیگراد را نشان داده است. حذف موثر نیترات بوسیله سیستم بیولوژیکی حاوی Fe+2 در طی 7 روز 65 درصد حذف نیترات ) بیانگر این موضوع است که Fe+2 تولیدی در اثر خوردگی Fe0 می تواند به عنوان دهنده الکترون برای نیترات عمل نماید . احیای بیولوژیکی و شیمیایی نیترات بوسیله شرایط دمایی به میزان اساسی تحت تاثیر قرار می گیرد به طوری که با کاهش دما میزان احیا نیترات کاهش مییابد. این مطالعه نشان داده است که استفاده از Fe0 به عنوان منبع الکترون برای احیای بیولوژیکی نیترات قابل کاربرد بوده و استفاده ا ز Fe0 برای احیای نیترات، مضرات همراه با دنیتریفیکاسیون بیولوژیکی معمول نظیر لجن تولیدی و گاز هیدروژن قابل انفجار را تا حدی مرتفع می نماید.
Keywords:
Authors
حاتم گودینی
استادیار گروه بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی لرستان
عباس رضایی
دانشیار گروه بهداشت محیط دانشگاه تربیت مدرس
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :