بررسی تاثیر تاریخ کاشت، تراکم بوته و رقم روی مولفههای دریافت تشعشع خورشیدی در چغندرقند – ب. کارآیی مصرف تشعشع
Publish place: Journal of Sugar Beet، Vol: 25، Issue: 1
Publish Year: 1388
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 363
This Paper With 17 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JRSB-25-1_005
تاریخ نمایه سازی: 22 مهر 1398
Abstract:
بهمنظور بررسی نحوه تاثیر دریافت تشعشع خورشیدی در رقم های مختلف چغندرقند در تاریخ های کاشت و تراکم بوته، این تحقیق طی سال های 1384 و 1385 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی کمالآباد کرج انجام شد. آزمایش به صورت کرت های دو بار خردشده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار بود. دو تاریخ کاشت متداول (به ترتیب 24 فروردین و سوم اردیبهشت در سالهای 1384 و 1385) و چهل روز بعد (به ترتیب سوم خرداد و 11 خرداد در سالهای 1384 و 1385) به کرتهای اصلی، چهار سطح تراکم بوته 0/6، 5/7، 0/9 و 5/10 بوته در مترمربع به کرتچه ها و سه رقم چغندرقند به نام های منوژرم جلگه، هیبرید 428 و دی اس 4027 به کرتچههای فرعی اختصاص داده شد. نتایج حاصل از پژوهش نشان داد کشت چغندرقند در منطقه کرج طی دهه سوم فروردین در مقایسه با به تعویق انداختن زمان کاشت به مدت چهل روز، موجب میشود تا میزان تشعشع خورشیدی دریافت شده معادل 425 مگاژول بر مترمربع کاهش یابد. این در حالی بود که کارآیی مصرف تشعشع برای تولید ماده خشک در هر دو تاریخ کاشت (48/1-43/1 گرم در مترمربع در مگاژول) تفاوت معنیدار آماری با هم نداشت. افزایش تراکم بوته از 6 به 5/10 بوته در مترمربع گرچه موجب افزایش دریافت تشعشع شد ولی، این تاثیر معنیدار نبود و کارآیی مصرف تشعشع نیز واکنش خطی نسبت به تراکم بوته نشان نداد. کارآیی مصرف تشعشع در رقمهای جلگه و 428 (43/1 گرم بر مترمربع بر مگاژول) کم تر از رقم دی اس 4027 (85/1 گرم بر مترمربع بر مگاژول) بود. این تفاوت عمدتا ناشی از بالا بودن کارآیی مصرف تشعشع برای تولید اندامهای زیرزمینی در رقم دی اس 4027 (54/1 گرم بر مترمربع بر مگاژول) نسبت به رقمهای جلگه و 428 (10/1 گرم بر مترمربع بر مگاژول) بود. کارآیی مصرف تشعشع برای تولید اندامهای هوایی (34/0 – 32/0 گرم بر مترمربع بر مگاژول) تفاوت معنیدار بین رقمهای موردآزمایش نداشت. از نتایج حاصل چنین استنباط میشود که در تحقیقات بهنژادی باید در زمینه بهبود نسبت ریشه به اندام هوایی گام برداشته شود.
Keywords:
Authors
سعید صادقزاده حمایتی
استادیار موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغندرقند، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران.
داریوش طالقانی
استادیار موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغندرقند، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران.
علی کاشانی
استاد دانشگاه شهید چمران - اهواز، ایران
سیدعطاءاله سیادت
استاد دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین، اهواز، ایران.