ارزیابی مولفه های طراحی فراگیر در معماری داخلی فضاهای درمانی و درمانگاهها

چگونه می توان فضای درمانی مناسب افراد کم توان یا معلولین طراحی کرد هدف از این پژوهش، دستیابی سنجش میزان اثرگذاری مولفه های طراحی فراگیر (یونیورسال) در معماری داخلی فضاهای درمانی و درمانگاه ها است. لذا با یافتن شاخصه هایی از طراحی فراگیر و بررسی میزان آن بر کیفیت طراحی فضاهای درمانی و درمانگاه ها می توان به ارائه راهکارهایی در طراحی این فضاها پرداخت. استخراج شاخص های پژوهش بر پایه بررسی و تحلیل ادبیات پژوهش در دو حوزه طراحی فراگیر و طراحی فضاهای درمانی شکل گرفته بر اساس آن مدل مفهومی پژوهش تدوین شده است و از طریق آن به طراحی پرسشنامه ای به منظور سنجش و ارزیابی میزان اثر بخشی این شاخص ها بر اساس مشارکت متخصصین طراحی حوزه فضاهای درمانی اقدام گردید.در این تحقیق بر اساس اتخاذ روش بهترین بدترین )BWM) به ارزیابی میزان اهمیت هر یک از شاخص ها پرداخته و اثر بخشی آن بر متغیرهای اصلی پژوهش اولویت بندی شده است و راهکارهای لازم ارائه گردیدند. نتایج پژوهش نشان می دهد که شاخص های حذف موانع، خوانایی، قابل دسترسی از میزان اهمیت بالایی برخورداند.

Keywords:

طراحی فراگیر (یونیورسال) , ناتوانی , فضاهای درمانی , درمانگاه , طراحی معماری داخلی