مدیریت اضطراب ناشی از جنگ

9 فروردین 1405 - خواندن 4 دقیقه - 1073 بازدید

اضطراب ناشی از وقوع جنگ، اضطرابی واقعیست که ممکن است به اضطرابی روان رنجور تبدیل شود.در هنگام جنگ بویژه در شرایطی که شهروندان می دانند در اطرافشان اهداف نظامی و سایت های ساخت تجهیزات و قطعات موشک و... وجود دارد و یا افراد نظامی در بین مردم عادی مخفی شده اند؛ آن هم بدون داشتن پدافند کارآمد،پناهگاه، آژیر خطر، سطح اضطرابها بمراتب بالاتر می رود.؛حتی در شرایط معمولتر و وجود پناهگاه و اطمینان از اینکه نیروهای نظامی تمامی توان خود را در مسیر حفظ امنیت شهروندان به کار می گیرند تا شهروندان حداقل آسیب را ببینند نیز، وجود سطحی از اضطراب در افراد قابل توجیه ست چه رسد به شرایط غیر معمول این روزهای مردم ایران. در شرایط فعلی بغیر از مناطق خاصی که احتمال هدف قرار گرفتن آن ناچیز به نظر می رسد سایر مناطق در خطر بمبارانند؛ بویژه که امکان بروز خطا در جنگ امری گریزناپذیر است.

صداهای ممتد جنگنده، انفجار و دودهای برخاسته از نقاط بمباران شده همگی بر اضطراب شهروندان می افزاید؛ البته سطح اضطراب در افراد مختلف متفاوت است و نمی توان انتظار داشت که همه افراد در هنگام جنگ، سطح اضطراب بالا و یا یکسانی نشان دهند؛ افرادی که درک می کنند اضطراب به آنان کمکی نمی کند و خودآگاهشان، ناخوداگاهشان را مدیریت می کند، می توانند استرس شان را تا حد زیادی مدیریت کنند و از تبدیل آن به اضطراب روان رنجور و... جلوگیری کنند.


راهکارهایی کاهش اضطراب افراد در زمان جنگ

۱) اگر فردی امکان آن را دارد که به مکان امن تری نقل مکان کند از این امتیاز استفاده کند. البته این راهکار نه برای همه میسر است و نه لزوما برای همه کارآمد؛ برخی افراد محیط خانه خود را با وجود احتمال وقوع بمباران در اطراف و... ترجیح می دهند، برای چنین افرادی نقل مکان باعث ایجاد تنش بیشتری نسبت به شنیدن صدای انفجار و...شده و دقیقا برعکس سطح اضطراب را در فرد بالاتر می برد.

2) پذیرش واقعیت و اینکه مرگ، درد، ویرانی و... جزو لاینفک زندگی افراد است. یک نفر بدون آنکه بداند ثانیه بعد تصادف می کند، یک نفر در اثر بیماری، ممکن است ماه ها درد بکشد، هر آن ممکن است زلزله بوقوع بپیوندد و منازل زیادی ویران شوند و...

پذیرش واقعیت در پایین آوردن سطح تنش و تکانه های روان رنجور موثر است.

3) مواجهه سازی یکی از راهکارهای کمک به برخی افراد برای کنترل برخی اختلال های روانی ست؛ بویژه در مورد میزان تاثیر صدای بمباران؛ افرادی که ناخواسته سالها در جنگ بین کشورها حضور دارند بمرور زمان با صدای بمباران کنار آمده و گاهی شنیدن صدای بمباران روال عادی زندگیشان می شود طوریکه حتی گاهی اوقات به آن توجهی نمی کنند. قرار دادن ذهنی خود در تصور واقعه ای که وقوعش برای فرد اضطراب آور است، شنیدن صداهای بلند انفجار فیلم های اکشن در برخی افراد به پایین آوردن سطح اضطراب کمک می نماید.

و اینکه در نهایت، مرگ بوقوع می پیوندد؛ اینکه انسان مدام به آن بیندیشد، کمکی به اتفاق نیافتادن آن نمی کند؛ برعکس در چنین مواقعی باید به کارهای انجام نشده پرداخت، کارهایی که همیشه به خاطر تصور داشتن زمان نامحدود به تعویق افتاده اند.

( ذکر این نکته ضروریست که برای افراد متفاوت راهکارهای متفاوتی وجود دارد و با یک راهکار نمی توان برای همه نسخه پیچید، حتی ممکن است راهکاری که در یک فرد موثر باشد در فرد دیگر بی اثر و یا حتی دامن زننده اختلال باشد.

4) انجام تنفس دیافراگمی و صحیح با مراحل دم، مکث، بازدم 

و...


متاسفانه نیم قرن توهم نابودی اسراییل و حسینیه کردن کاخ سفید مسئولان، کشور ما را به سمت جنگی کشاند که در حوزه اختیار ما نیست؛ تنها کاری که از دست ما بر می آید کنترل و مدیریت واکنش های روانی و حفظ روحیه است.