هدف قرار دادن نیروگاه هسته ای دیمونا؛ امنیت برای مسلمانان فلسطینی یا ...

نزدیک نیم قرن ادعای دفاع از مسلمانان مظلوم فلسطین را داریم و بنظرمان اسرائیل بدترین قوم روی زمین است، ادعا داریم قوم بنی اسراییل به مسلمانان حسادت کردند، چراکه وقتی در کتاب مقدس وعده آمدن پیامبر موعود داده شد قوم بنی اسراییل انتظار داشتند آن پیامبر از قوم خودشان باشد و چون پیامیر موعود از قوم آنان نبود حسادت و کینه ورزیشان شروع شد و نیز ادعا داریم اسرائیل بدنبال نسل کشی مسلمانان فلسطین بوده است. اگر چنین تقسیم بندی حق ما و باطل آنان؛ سفید ما و سیاه آنان؛ پیروز ما و بازنده آنان و....را بپذیریم؛ سوال بنیادینی که در ذهن ها ایجاد می شود، این است که وقتی ما بعنوان مدافع مسلمانان فلسطین؛ (چهل و هفت سال ادعا کم نیست؛ ادعای نیم قرن است؛ ادعای بیشتر از نیمه عمر یک انسان است !!!) چطور با این همه ادعا نیروگاه هسته ای دیمونا را هدف قرار می دهیم که اگر موشک پرتاب شده به بخش حساس آن بخورد، فلسطینیان در محدوده چند ده کیلومتری آن را نیز از بین می برد یا دچار اسیب های جدی می نماید!!! آیا این نیم قرن، ادعا یا بهانه ای بیش نبوده؟! همانگونه که با فرستادن سلاح برای حماس و حمله هفت اکتبر حماس؛ چندین سال است که چه بر سر مسلمانان غزه نیامد! همانطور که با سیاست های نابخردانه و شاخ و شانه کشیدن و شعار مرگ بر این و آن سر دادن که مهمترین پیام و درونمایه عربده هایمان در راهپیمایی ها بود؛ اکنون کشورمان را نیز به جنگ کشاندیم و اکنون تحلیل گرانی که وضعیت ها را با توجه به سیاست های اتخاذ شده پیش بینی می کنند را مسبب وقوع جنگ می دانیم!!!!

آیا این تقسیم بندی سیاه و سفید؛ حق و باطل؛ پیروزی مطلق و باخت مطلق بس نیست! در جهانی که همه چیز نسبی ست سخن گفتن از حق مطلق و باطل مطلق سفسطه ای بیش نیست و تنها دستاورد آن جنگ، ویرانی و تباه کردن عمر شهروندان است....