فرصت ها و محدودیت های گردشگری معنوی

imna.ir/x9z9p

فرنوش داودوندی، راهنمای گردشگری بین المللی و عضو انجمن صنفی راهنمایان گردشگری اصفهان در گفت وگو با خبرنگار ایمنا اظهار کرد: در سراسر جهان، گردشگری با رویکرد مذهبی و آئینی بر پایه باورها، مناسک و فرهنگ بومی هر منطقه شکل می گیرد؛ به عنوان نمونه حج و عمره در عربستان سعودی بزرگ ترین گردهمایی مذهبی مسلمانان است که سالانه میلیون ها نفر را به شهرهای مقدس مکه و مدینه می کشاند.

وی افزود: در هند، با توجه به تنوع ادیان و آئین ها، مراسم های متعددی برگزار می شود که از جاذبه های اصلی گردشگری معنوی این کشور به شمار می آیند؛ از جمله کوم میلا که هر ۳ سال، یک بار برگزار می شود و یکی از بزرگترین مراسم مذهبی و زیارتی جهان است. در این مراسم، هندوها خود را در آب رودخانه گنگ شستشو می دهند با این باور که با شست وشوی خود در رود مقدس، گناهان خود را بزدایند و بخت این را بیابند که زندگی تازه ای را آغاز کنند. در واتیکان بازدید از کلیسای سنت پیتر و دیدار با پاپ برای مسیحیان کاتولیک، و زیارت کلیساهای حواریون برای دیگر شاخه های مسیحیت، مصداق گردشگری مذهبی است که اغلب با مناسک خاص و در فضایی فرهنگی برگزار می شود.

راهنمای گردشگری بین المللی ادامه داد: در مکزیک نیز آئین روز مردگان (Día de los Muertos) یکی از نمونه های منحصر به فرد گردشگری آئینی است که بازتاب دهنده فرهنگ غنی این کشور و باورهای خاص مردم آن نسبت به مرگ و زندگی است.

داودوندی تصریح کرد: یکی از چالش های جدی پیش روی گردشگری مذهبی و معنوی، حفظ احترام و حرمت فضاهای مقدس در کنار حضور گردشگران است؛ گاهی حجم بالای ورود بازدیدکنندگان یا رفتارهای ناآگاهانه، باعث برهم خوردن آرامش و قداست این مکان ها می شود و می تواند زائران یا حتی جامعه محلی را دلخور کند.

وی ادامه داد: مشکل دیگر، تبدیل مناسک مذهبی به نوعی نمایش توریستی است؛ جایی که مراسم ها به جای آن که تجربه ای اصیل و درونی باشند، بیشتر جنبه ظاهری و تجاری پیدا می کنند؛ این مسئله می تواند هم به ارزش آئین آسیب بزند و هم به درک نادرست بازدیدکنندگان منجر شود.

عضو انجمن صنفی راهنمایان گردشگری اصفهان مطرح کرد: در کنار این ها کمبود زیرساخت مناسب از حمل و نقل و اقامتگاه گرفته تا امکانات بهداشتی و امنیتی در برخی مناطق زیارتی، یکی دیگر از موانع توسعه این نوع گردشگری است؛ نبود یک برنامه ریزی فرهنگی و مدیریتی منسجم باعث می شود ظرفیت های معنوی این مناطق به درستی بهره برداری نشوند.

داودوندی اشاره کرد: هم چنین نباید از تاثیرات بلندمدتی مانند تغییرات اقلیمی، آسیب های زیست محیطی ناشی از گردشگری انبوه، یا بروز تعارضات فرهنگی غافل شد. همه این ها نشان می دهد، اگر به دنبال توسعه پایدار و محترمانه در گردشگری معنوی هستیم، باید نگاهی چندجانبه و مسئولانه به آن داشته باشیم.

کد مطلب 888731