فلسفه و زندگی

فلسفه و زندگی

انسان ها همواره به دنبال آموختن هستند و به تعبیر روشن تر شیفته دانستن می باشند و تمایل دارند که بدانند.

فلسفه مفهومش میل به دانایی است و انسان را شیفته دانستن میکند.

بنابراین با توجه به این موضوع به انسان ها باید آموزش داده شود ، تا اینکه علاقه به دانستن در آنها رشد و تعالی یابد و این توانایی در آنها به گونه ای پیشرفت پیدا کند که به درستی تفکر کنند و به عبارت دیگر اهل تفکر باشند و همچنین انسان ها ی پرسشگری باشند.

از طریق آموزش میتوان توانمندی های مربوط به زندگی را که اساس و پایه زندگی است در انسان ها شکوفا کرد تا همیشه به دنبال آموختن و دانستن و همچنین سوال کردن باشند و اینجاست که فلسفه نقش اساسی خودش را نشان می دهد ، چرا که فلسفه خود نمونه بارز ترغیب به دانایی و پرسش است و انسان را به این موضوعات تشویق می کند.

زمانی که انسان به جایی برسد،که فکر کند میداند ،دیگر رغبت به یاد گیری و دانستن نشان نمی دهد ، در صورتی که انسان عاقل و خردمند پی به این موضوع می برد،که هیچ چیزی نمی داند و همواره باید به دنبال یادگیری باشد ،اینجاست که این گفته ز گهواره تا گور دانش بجوی ارزش واقعی خودش را نمایان می سازد.

وقتی که یک انسان متواضع میگوید من نمیدانم ، این مطلب باعث میشود که بیشتر به دنبال آموختن باشد و بدین ترتیب رشد میکند.

موضوع دیگر اینکه ، انسان باید پرسشگر باشد و آنچه را که نمی داند بپرسد، چرا که گفته شده، سوال کردن عیب نیست ، ندانستن عیب است.