انواع روش هدایت در موشک پدافندی (مهمترین ها)

موشک های پدافندی، چشم های تیزبین آسمان اند. در لحظاتی که تهدید هوایی از افق ظاهر میشود، این موشک ها باید در کسری از ثانیه مسیر، سرعت و زاویه هدف را محاسبه کرده و با دقت میلیمتری به استقبالش بروند. راز این دقت، در "روش هدایت" آنها نهفته است؛ روشی که تعیین میکند موشک چگونه هدف را ببیند، تعقیب کند و منهدم سازد.

---

۵ روش اصلی هدایت موشک های پدافندی:

۱. هدایت فرمانی (Command Guidance)

دستگاه رادار زمینی، هدف و موشک را همزمان ردیابی میکند. فرمان های اصلاح مسیر از ایستگاه زمینی به موشک ارسال میشود و موشک کاملا منفعل است. دقت این روش به کیفیت رادار وابسته است.

→ نمونه: هاوک (MIM-23 Hawk)

۲. هدایت پرتوی (Beam Riding)

موشک درون یک پرتو راداری باریک که به سمت هدف تابیده میشود، پرواز میکند. سنسورهای موشک، مرکز پرتو را تشخیص داده و خود را در آن نگه میدارد. ساده و کم هزینه، اما نیاز به دقت بالای نشانه گیری اولیه دارد.

→ نمونه: راپیر (Rapier)

۳. هدایت نیمه فعال راداری (Semi-Active Radar Homing)

رادار زمینی، هدف را روشن (ایلومینیت) میکند. موشک، امواج بازتابیده از هدف را دریافت و مسیر خود را تنظیم میکند. رادار موشک ساده تر و ارزان تر است، اما تا لحظه برخورد باید رادار زمینی فعال بماند.

→ نمونه: پاتریوت (MIM-104 Patriot)

۴. هدایت فعال راداری (Active Radar Homing)

موشک دارای رادار کامل است. پس از پرتاب، هدف را شناسایی، قفل و تعقیب میکند و کاملا مستقل عمل مینماید. بالاترین دقت و مصونیت از پارازیت، اما گران ترین روش.

→ نمونه: اس-۳۰۰ (موشک ۴۸N6)

۵. هدایت فروسرخ (Infrared Homing)

موشک، حرارت منتشرشده از بدنه یا خروجی جت هدف را دنبال میکند. کاملا غیرفعال و بدون نیاز به انتشار امواج، لذا در برابر جنگ الکترونیک مقاوم است. محدودیت در هوای بارانی یا اهداف سرد.

→ نمونه: استینگر (FIM-92 Stinger)