آقای شهیدمان

14 تیر 1405 - خواندن 2 دقیقه - 76 بازدید


ای قامت استوار وطن

ای صدای صلابت در روزگار تردید،

ای مردی که واژه ها در برابر نامت

سر تعظیم فرود می آوردند.

تو را نه فقط به شمشیر کلام،

که به شکوه اندیشه می شناختیم؛

نه فقط به صلابت حضور،

که به ژرفای علم و حکمتت.

فقه در نگاهت روشن بود،

فلسفه در بیان تو آرام می گرفت،

سیاست در دستانت

رنگ تدبیر می پذیرفت

و مقاومت،

از نامت معنا می گرفت.

رفتی

و داغت

چون آتشی مقدس

بر جان مردم نشست؛

اما این ملت

از خون دل خویش

راه می سازد

و از اشک خویش

پرچم می بافد.

ای شهید راه عزت،

ما مانده ایم

با عهدی که در سینه بسته ایم؛

راهت را ادامه می دهیم،

پرچمت را زمین نمی گذاریم،

و تا آخرین نفس

در کنار آرمانت

خواهیم ایستاد.

تو با مشت گره کرده،

لبیک گوی آسمان شدی؛

و ما با مشت های گره کرده،

پاسدار عهد خون تو خواهیم ماند.

قسم به اشک مادران این سرزمین،

قسم به پرچم برافراشته ایران،

قسم به خون پاک شهیدان،

نه بیم طوفان داریم،

نه هراس دشمن؛

تا آخرین نفس،

پرچم عزت و مقاومت را

بر دوش خواهیم کشید.

ای سید بزرگ امت،

آرام بگیر؛

راهت زنده است،

نامت جاودان است،

و یادت در دل آزادگان خاموش نخواهد شد.

خدایا!

این شهید سرافراز را

با پیامبر اعظم(ص)،

امیرالمومنین علی(ع)،

حضرت فاطمه زهرا(س)،

حضرت سیدالشهدا(ع)

و حضرت بقیهالله الاعظم، امام زمان(عج)،

محشور بگردان؛

و ما را از رهروان راستین راه حق،

عدالت،

عزت

و استقامت قرار ده.



#آقای_شهیدمان