زبان و تاریخ

زبان و تاریخ

وقتی از زبان سخن میگوییم ناخودآگاه ذهن انسان به زبان بعنوان یک عضو از اعضای بدن معطوف میشود.

زبان بعنوان یک عضو از اعضای بدن انسان ،همان زبان گفتاری است،که

انسان از طریق آن صحبت میکند.

تکلم به مانند دیگر نعمت های خداوند مهربان ، نعمت ارزشمندی است،که بابت آن وظیفه داریم شاکر خداوند متعال باشیم.

اما زبان به تعبیر دیگر ، ابزاری است برای برقراری ارتباط،که با زبان جوامع بشری با همدیگر ارتباطات مختلفی از قبیل ارتباطات فرهنگی،ادبی،تاریخی و دیگر موارد پیدا می کنند و نتیجه آن ارتباطات رشد و تعالی آن جوامع می باشد.

تاریخ هم بیانگر سرگذشت جوامع بشری است و رخدادهای تاریخی آن جوامع را به تصویر می کشاند.

نکته قابل توجه در مورد به تصویر کشاندن وقایع تاریخی این است ،که مورخان باید به درستی رخدادهای تاریخی را بیان نمایند و جوامع بشری را به صورت صحیح از آن وقایع مطلع سازند و در این مورد صداقت،شفافیت و امانت داری از نکات برجسته ای هستند که مورخان باید به آن توجه ویژه ای داشته باشند، و بدین طریق

رخدادهای تاریخی مختلف را بیان نمایند.

زبان و تاریخ دو مقوله ای هستند ،که در هر جامعه ای به آن توجه می شود و در نظام آموزشی هر کشوری بعنوان دروس مهم می باشند.