sohrab pirani
2 یادداشت منتشر شده«آینده متعلق به همکاری هوشمندانه میان انسان و هوش مصنوعی است»
«آینده متعلق به همکاری هوشمندانه میان انسان و هوش مصنوعی است»
وقتی می گوییم «آینده متعلق به همکاری هوشمندانه میان انسان و هوش مصنوعی است»، یعنی هوش مصنوعی باید مانند یک همکار یا دستیار عمل کند؛ ابزاری که اطلاعات را سریع تر پردازش می کند، گزینه های بیشتری پیشنهاد می دهد و بخشی از کارهای تکراری را انجام می دهد. اما همچنان این انسان است که هدف را تعیین می کند، کیفیت خروجی را ارزیابی می کند و مسئولیت تصمیم نهایی را می پذیرد.
به همین دلیل، متخصصی که از هوش مصنوعی به درستی استفاده می کند، معمولا عملکرد بهتری دارد. او می تواند در زمان کوتاه تری به اطلاعات دسترسی پیدا کند، سناریوهای مختلف را بررسی کند، خطاهای رایج را کاهش دهد و فرصت بیشتری برای خلاقیت و نوآوری داشته باشد. در این حالت، هوش مصنوعی توانایی های متخصص را تقویت می کند، نه اینکه جای او را بگیرد.
اما اگر متخصص تمام تصمیم گیری را به هوش مصنوعی بسپارد، به تدریج مهم ترین ویژگی های حرفه ای خود را از دست می دهد. تفکر انتقادی یعنی توانایی پرسیدن این سوال که «آیا این پاسخ واقعا درست است؟»، «چه فرض هایی پشت این نتیجه وجود دارد؟»، یا «آیا شرایط این پروژه با داده های هوش مصنوعی مطابقت دارد؟». قضاوت حرفه ای نیز حاصل سال ها تجربه، شناخت شرایط واقعی، درک ابعاد انسانی، اخلاقی و فنی یک مسئله است؛ چیزی که صرفا از روی داده ها به دست نمی آید.
برای مثال، در معماری ممکن است هوش مصنوعی در چند دقیقه یک طرح زیبا تولید کند، اما نمی تواند به تنهایی تشخیص دهد که آیا آن طرح با اقلیم منطقه، فرهنگ کاربران، بودجه کارفرما، آیین نامه های اجرایی و امکان ساخت واقعی هماهنگ است یا خیر. این تشخیص، حاصل دانش و تجربه معمار است.
در نهایت، تفاوت میان یک متخصص حرفه ای و یک کاربر صرف هوش مصنوعی در همین نقطه مشخص می شود: اولی از هوش مصنوعی برای تقویت اندیشه خود استفاده می کند، اما دومی اندیشه خود را به هوش مصنوعی واگذار می کند. هوش مصنوعی می تواند پاسخ تولید کند، اما این انسان است که باید تشخیص دهد کدام پاسخ ارزش اجرا دارد.