توضیحاتی در باب جوشکاری Diffusion bonding

به نام خدا

جوشکاری نوین نفوذی، که نوعی جوشکاری بدون استفاده از فیلر و رکتیفایر می باشد، یا همان diffusion bonding, که نوعی جوشکاری می باشد برای دو فلز غیر همجنس، که چند پارامتر تاثیر گذار دارد؛ مانند: دما، فشار،زمان و فشار بهینه و مناسب که تحت کوره خلاء می باشد، در این نوع جوشکاری انتخاب متریال و با توجه به عدد اتمی و دمای مذاب، دو آلیاژ نسبت به هم تاثیر گذار می باشد، البته باید بدانیم این نوع جوشکاری حتی می تواند با لایه واسط هم انجام شود، باید حتما در نظر بگیریم لایه واسط جرم اتمی و عدد اتمی و دمای ذوب کمتری نسبت به دو آلیاژ دیگر را داشته باشد، این لایه واسط هم می توان به صورت یک فویل در نظر گرفته شود و هم می توانیم از روش های میانه لایه نشانی نوین استفاده کنیم، برای استحکام بالاتر و در نهایت خواص مکانیکی مطلوب تر، هرچه دو سطح آلیاژ مورد جوشکاری نفوذی و در صورت استفاده از لایه واسط، این لایه واسط به کار گرفته شده با ضخامت کمتر و مینیمم بین ۰/۷ یا ۰/۵ میکرون باشد، ما نفود پذیری بهتری داشته و در نهایت جوش پذیری مطلوب تر و خواص مکانیکی مطلوب تر خواهیم داشت، حال در نهایت یه سئوال ایجاد می کنم، این توضیحات مقدمه و شروعی برای طرح یک سئوال بود! آیا می توان گفت، جوشکاری نفوذی بدون استفاده از فیلر، در دسته بندی، لحیم کاری سخت قرار دارد؟ یعنی همان brazing, به نظر من می توان پاسخ داد، بله چون در مواردی لحیم کاری سخت دو فلز بوسیله حرارت بالای ۵۰۰ درجه سانتیگراد به هم اتصال می دهیم و برای دو آلیاژ غیر همجنس هم کاربرد دارد و همجنین در مواردی اگر از میله فیلر ذوبی استفاده گردد، می توان آن را در نقش لایه واسط در نظر گرفت، اما یک تفاوت بزرگ وجود دارد، در جوشکاری نفوذی، ما برای قطعات بزرگ، به دلیل اینکه کوره تحت خلاء در ابعاد بزرگ نداریم، محدودیت داریم. که این مورد خاص، در صنایع مهم مانند دریایی و هوانوردی ما را با محدودیت مواجه کرده است، اما در هر حال می دانیم، هر چه قطعه نهایی ما، یکپارچه تر و دارای یک جوش با کمترین عیوب باشد، در نهایت خواص مطلوب تر به ما در کاربرد نهایی می دهد، که این مهم، در جوشکاری نفوذی به دلیل استفاده نکردن از فیلر صورت می پذیرد.