«خون دل»؛ نیروی مولد نهضت های علمی

🔰«خون دل»؛ نیروی مولد نهضت های علمی

✍️حجت الاسلام دکتر سید علی اصغر علوی

طلبه سطح چهار حوزه علمیه قم و دکتری تخصصی قرآن و مدیریت جامعه المصطفی العالمیه قم

دانش آموخته رشته معارف اسلامی و مدیریت دانشگاه امام صادق علیه السلام

کربلا را با جان بازی امام حسین علیه السلام و روحی فداه و اصحابشان می شناسند. عاملی که خود امام حسین در آغاز حرکت، شرط همراهی با خود گذاشتند: «من کان باذلا فینا مهجته... »، خون، بهای همسفری با حضرت حسین است. اما از این نکته در نهضت علم چه فهمی می توان داشت؟

«تا پای جان ایستادن» در نهضت حسینی همان «از جان مایه گذاشتن» است در نهضت علمی. اگر در نهضت حسینی سخن از «خون» است در این معادله علمی هم «خون دل خوردن» لازمه نهضت است.

بهره گیری از تمام عناصر غیر متعارف به منظور هم دلی و برای هم راهی و تغییر و مانایی مانند «اشک و خون» از امتیازات ویژه نهضت حسینی است.

منظور از عنصر «اشک»، گره خوردن با عاطفه است و منظور از عنصر «خون» همان روح حماسه و سلحشوری است که شخص را تا پای جان به حرکت وا می دارد.

برخی شاید تصور کنند که با طرح این عناصر در جریان یا سازمان ها باید اعضا همگی کشته یا شهید شوند تا سازمانی عاشورایی شود! ولی این یک برداشت اولیه سطحی و نادرست از عاشورا است. در عصر دانش باید مفهوم «بذل جان» را بازخوانی کرد.

اگر در زمانی «جان دادن» در راه عقیده موضوعیت نداشته باشد، «تا پای جان ماندن» و ایستادگی بر اهداف، همیشه موضوعیت دارد و اگر در موقعیتی «خون» دادن مطرح نباشد، «خون دل» خوردن ها همیشه هست. این پیام و امتیاز عاشوراست که اعضایی این چنینی تربیت می کند که حاضرند تا پای جان هم بر روی اهدافشان ثابت و استوار بمانند.

«خون دل خوردن» در این مسیر، نه به معنای انفعال و تحمل رنج بیهوده، بلکه به معنای پایداری در خلاءها است. در یک نهضت علمی یا یک سازمان پیشرو، زمانی که ایده های نو با دیوار صلب سنت های غلط برخورد می کنند، یا وقتی که مدیران ارشد، ضرورت تغییر را جدی نمی گیرند، خون دل خوردن آغاز می شود. این همان نقطه ای است که مرد راه را از تماشاگر راه متمایز می کند.

بنابراین، خون دل، سوخت موتور حرکت در ابهام ها و تاریکی هاست. سازمانی که اعضایش هنر خون دل خوردن برای آرمان ها را نیاموخته باشند، با اولین تشر روزگار و اولین بی توجهی مدیران، از هم می پاشد، اما آنجا که خون دل با عاطفه اشک گره می خورد، ایمانی متولد می شود که هیچ چیز نمی تواند شعله آن را خاموش کند. هنر ایستادن در میان نادیده گرفته شدن ها را باید آموخت تا اهل کربلا شد. این خون دل، همان «جوهر مقدسی» است که بر ورق های علم می نشیند و به آن برکت و جاودانگی می بخشد.

@tanhaelaj