فرزندی که بین دو «حق» پاره می شود

سلسله یادداشت های نفقه | مسیر سوم: نفقه ی فرزند | یادداشت دوازدهم

فرزندی که بین دو «حق» پاره می شود

مقدمه

در یادداشت پیشین، از نفقه ی فرزند گفتیم. گفتیم که فرزند فقط شکم ندارد. دل دارد. روان دارد. نیاز دارد. گفتیم که در دعوای پدر و مادر، فرزند گم می شود. اما یک لایه ی عمیق تر هم هست: پاره شدن. فرزندی که بین دو حقپاره می شود. حق پدر. حق مادر. و حق خودش، که کسی از آن حرفی نمی زند.

فرزندی که بین دو حق پاره می شود

وقتی پدر و مادر جدا می شوند، فرزند تقسیم می شود. نصف برای پدر. نصف برای مادر. آخر هفته پیش پدر. وسط هفته پیش مادر. تعطیلات پیش پدر. مدرسه پیش مادر. و فرزند، چمدان به دست، بین دو خانه می رود. بین دو حق. بین دو دنیا. و این رفتن، زخم است. زخمی که دیدهنمی شود. چون هیچ کس از حق فرزند حرفی نمی زند. حق فرزند، نه پیش پدر است. نه پیش مادر. حقفرزند، آنجاست که هر دو باشند. کنار هم. نه علیه هم.

حق پدر، حق مادر، حق فرزند

پدر می گوید «من حق دارم.» مادر می گوید «من حق دارم.» و هر دو حق دارند. ولی حق فرزند چیست؟ حق فرزند این است که پدر و مادر کنارش باشند. حق فرزند این است که جنگ نبیند. حق فرزند این است که ابزار نباشد. حق فرزند این است که کودک باشد. و کودک بودن، حق است. حقی که در دعوا گم می شود. حقی که کسیاز آن حرفی نمی زند. حقی که پایمالمی شود.

پاره شدن؛ از کودکی تا بزرگسالی

فرزندی که پارهمی شود، زخم می خورد. زخمی که تابزرگسالی همراهش است. زخمی که به اضطرابتبدیل می شود. به افسردگی. به ترس از رابطه. به بی اعتمادی. به احساس گناه. به احساس بی ارزشی. و این زخم، دیده نمی شود. چون کسیاز درد فرزند حرفی نمی زند. کسی از نیازفرزند حرفی نمی زند. کسی از حقفرزند حرفی نمی زند.

عدالت ترمیمی در پاره شدن

عدالت ترمیمی می گوید: فرزند، ابزارنیست. انسان است. و انسان، حق دارد. حق به امنیت. حق به محبت. حق به دیده شدن. و عدالت ترمیمی، برای فرزندیعنی:

• 🟡 نظر فرزند: نظر فرزند پرسیده شود. شنیده شود. دیده شود.
• 🟡 فضای امن: فرزند فضای امن داشته باشد. بدون جنگ. بدون ترس.
• 🟡 همکاری والدین: پدر و مادر، حتی وقتی جدا هستند، کنار هم باشند. نه علیه هم.
• 🟡 درمان: فرزند درمان شود. زخمش دیده شود. دردش شنیده شود.

چطور فرزند را از پاره شدن نجات دهیم؟

• گوش دادن: فرزند حرف می زند. بشنو.
• پرسیدن: «چی حس می کنی؟» «چی نگرانت می کنه؟» «چی **می خوای؟»
• پذیرفتن: «تقصیر تو نیست.» «دوستت داریم.» «تنها نیستی.»
• صبر کردن: فرزند زمان می خواهد. صبر می خواهد. همراهی می خواهد.

نتیجه گیری

فرزند، پارهنمی شود. تقسیم نمی شود. ابزار نمی شود. فرزند، انساناست. و انسان، حق دارد. حق به امنیت. حق به محبت. حق به دیده شدن. و اگر پدر و مادر این را نفهمند، فرزند زخم می خورد. زخمی که تابزرگسالی همراهش است. پس بیایید از پاره شدن شروع کنیم. نه به عنوان وظیفه. به عنوان حق. حق هر کودک، برای کودک بودن. حق هر کودک، برای پدر و مادر، کنار هم. نه علیه هم.

فرزند، پاره نمی شود. فرزند، انسان است. و انسان، حق دارد».

🆔 شناسه کانال بله: https://ble.ir/nikbakhtir