۱۵ اکتبر | ۲۳ مهر ماه روز جهانی عصای سفید؛ روز دیدن با چشم دل...

15 اکتبر | 23 مهر ماه
روز جهانی عصای سفید؛
روز دیدن با چشم دل...

گاهی انسان هایی هستند که جهان را با چشم هایشان نمی بینند، لیکن با قلب شان عمیق تر از بسیاری از ما زندگی را درک می کنند. نابینایی، ندیدن رنگ ها و چهره هاست، نه ندیدن زیبایی ها، حقیقت ها و مهربانی ها.
ارزش انسان به آن چه می بیند نیست، بلکه به عمق اندیشه، نوری است که در وجودش حمل می کند. انسان زمانی نیرومند می شود که محدودیت هایش را تمام هویت خود نداند و در میان دشواری ها، معنایی برای ادامه دادن بیابد.
خداوند متعال، انسان را با رنگ چشم، توانایی جسمانی یا ظاهرش نمی سنجد؛ بلکه نیت، تقوا، کردار نیک، معیار ارزشمندی انسان است.

قرآن کریم می فرماید: ...فانها لا تعمی الابصار ولکن تعمی القلوب التی فی الصدور. یعنی ...چشم ها نابینا نمی شوند، بلکه دل هایی که در سینه ها هستند، نابینا می شوند. [حج: ۴۶]

چه بسیار چشم هایی که می بینند، لیکن رنج دیگران را نمی بینند؛ و چه بسیار انسان هایی که از نعمت بینایی محروم اند، لیکن با بصیرت، امید و ایمان، روشنایی بخش زندگی دیگران اند.
عصای سفید، نماد ناتوانی نیست؛ نماد استقلال، حق انتخاب، حضور اجتماعی و حرکت با عزت است. جامعه ای انسانی است که به جای ترحم، فرصت برابر فراهم کند؛ به جای نگاه از بالا، احترام بگذارد؛ و به جای ساختن موانع، راه را هموار سازد.
بیاییم در روز جهانی عصای سفید، تنها از نابینایان سخن نگوییم؛ بلکه از مسئولیت خود در برابر آنان نیز بیندیشیم. شاید رسالت ما این باشد که چشم هایمان را بازتر کنیم، دل هایمان را بیناتر سازیم و جهانی بسازیم که در آن هیچ انسانی به دلیل ندیدن، از دیده شدن محروم نماند؛ زیرا نابینایی، ندیدن جهان است؛ لیکن نابینایی حقیقی، ندیدن انسانیت است.
روز جهانی عصای سفید بر همه نابینایان و کم بینایان عزیزم مبارک باد؛ انسان هایی که به ما می آموزند برای دیدن روشنایی، همیشه به چشم نیاز نیست؛ گاهی یک دل آگاه، یک اراده استوار و یک ایمان زنده کافی است.
التماس دعا و من الله التوفیق و الیه مستعان/. سیدسروش سیدی فرد.
بیست و سوم مهر ماه یک هزار و چهارصدوپنج هجری خورشیدی.