بررسی خواص بافتی وحسی خامه پری بیوتیک حاوی اینولین و پلی دکستروز با استفاده از روش سطح پاسخ
Publish place: Journal od Food Research، Vol: 27، Issue: 4
Publish Year: 1396
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 183
This Paper With 15 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_FOODRE-27-4_016
تاریخ نمایه سازی: 23 آذر 1401
Abstract:
گرایش به مصرف خامه بهعنوان یک فرآورده لبنی پرچرب در جامعه ایران نسبتا بالاست ولی مقادیر بالای چربی آن سبب ایجاد نگرانیهایی از جانب مصرفکنندگان شده است. از طرف دیگر، کاهش چربی، ویژگیهای حسی و رئولوژیکی خامه را به گونهای منفی تحت تاثیر قرار میدهد. بر این اساس، پژوهش پیشرو با هدف دستیابی به فرمولاسیون بهینه خامه کمچرب با ویژگیهای خوشایند رئولوژیکی و حسی و همچنین تولید یک غذای با پتناسیل فراسودمند انجام شد. فیبرهای اینولین و پلیدکستروز علاوه بر برخورداری از خواص پریبیوتیکی به عنوان جایگزین چربی مطرح هستند. در این پژوهش، از روش سطح پاسخ با طرح مرکب مرکزی به منظور مطالعه اثر اینولین (۰-۴ درصد وزنی/وزنی) و پلی دکستروز (۰-۴ درصد وزنی/وزنی) بر خواص کیفی خامه کمچرب استفاده گردید. نتایج آنالیز آماری نشان داد که میزان آباندازی به صورت معنیداری (۰۵/۰P≤) با افزایش غلظت اینولین و پلیدکستروز کاهش پیدا کرد. بررسی ویژگیهای رئولوژیکی خامه کمچرب نشان داد که با افزایش مقدار اینولین و پلی دکستروز در فرمولاسیون، مدول ذخیره، مدول افت و ویسکوزیته ظاهری افزایش معنیداری (۰۵/۰P≤) پیدا کرد. همچنین این فیبرها، تاثیر دوگانهای بر خواص حسی داشتند و تا غلظتهای میانی خود، سبب بهبود پارامترهای حسی شده اما از آن به بعد مطلوبیت از نظر طعم، بافت، رنگ و پذیرش کلی نزد مصرفکنندگان کاهش یافت. نتایج بهینهسازی نشان داد که بهترین نمونه با خواص رئولوژیکی و حسی مطلوب زمانی حاصل شد که فرمولاسیون خامه کمچرب شامل ۹۲/۱% اینولین و ۵۸/۱% پلیدکستروز بود.
Keywords:
Authors
ایرج اروجی
گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز
بابک قنبرزاده
گروه علوم و صنایع غذایی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز
عرفان دانش
گروه علوم و صنایع غذایی دانشکده علوم دام و صنایع غذایی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، ملاثانی