واکاوی دلالت فراز «یا من دل علی ذاته بذاته» دعای صباح بر برهان صدیقین

Publish Year: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 368

This Paper With 24 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

JR_AHI-1-1_004

تاریخ نمایه سازی: 5 مهر 1402

Abstract:

برهان صدیقین به عنوان یکی از مهمترین براهین اثبات حق تعالی با تقریرهای گوناگونی ارائه شده که گوهر مشترک همه آنها رسیدن از مطلق وجود به وجود مطلق است. برخی از حکما در تایید این برهان به فراز «یا من دل علی ذاته بذاته» در دعای صباح استشهاد کرده اند. برای بررسی مسئله تطبیق این فراز بر برهان صدیقین ابتدا به واکاوی متن دعا پرداخته ایم که براین اساس، به نظر می رسد اولا نوع دلالت مذکور در این فراز، دلالت عقلی است و در آن از دو لازم از لوازم عام وجود یعنی مفهوم واقعیت و مفهوم ضرورت ازلی استفاده شده و از وجود خدا، وجوب آن اثبات می شود. در این صورت، مشابه همان بیان مبارک امیرالمومنین؟ع؟خواهد بود که رسیدن از ذات به ذات است. ثانیا با بررسی معانی «باء»، در صورتی می توان این فراز را استشهادی بر برهان صدیقین دانست که سببیت غیرتقدیری از معنای «باء» مورد نظر باشد. در قسمت دوم نیز بر اساس شواهد خارج از متن دعا و باتوجه به فرازهای دیگر ادعیه که مفسر یکدیگر هستند، می توان ادعا کرد که این عبارت، بر برهان صدیقین دلالت می کند. البته نگارنده به این انحصار قائل نبوده و معتقد است نمی توان از معانی محتمل دیگر آن چشم پوشی کرد.

Authors

عباس قربانی

استادیار گروه مبانی نظری اسلام دانشگاه تهران

مسلم احمدی

دانشجوی دکتری معارف و اندیشه اسلامی دانشگاه تهران

سیدمجتبی میردامادی

استادیار گروه مبانی نظری اسلام دانشگاه تهران