بررسی ویژگی های آنتی اکسیدانی و ضدمیکروبی نانوامولسیون اسانس گریپ فروت بر میکروارگانیسم های بیماری زا: یک مطالعه آزمایشگاهی
Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 133
This Paper With 11 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IFST-19-4_002
تاریخ نمایه سازی: 2 آبان 1402
Abstract:
در این مطالعه، فعالیت آنتی اکسیدانی نانوامولسیون اسانس گریپ فروت (برحسب درصد مهار رادیکال های آزاد DPPH و ABTS و رنگبری بتاکاروتن-لینولئیک اسید) و اثر ضدمیکروبی آن در برابر باکتری های پاتوژن و مولد فساد Escherichia coli، Salmonella typhi، Pseudomonas aeruginosa، Listeria innocua، Staphylococcus aureus، Bacillus cereus، Bacillus subtilis، Streptococcus pyogenes و Staphylococcus epidermidis بر اساس روش های دیسک دیفیوژن آگار، چاهک آگار و حداقل غلظت مهارکنندگی و کشندگی بررسی گردید. نتایج نشان داد که نانوامولسیون اسانس گریپ فروت دارای اثر آنتی اکسیدانی قابل توجه ۲۷/۴۲ میلیگرم در میلیلیتر، ۲۷/۳۳ میلیگرم در میلیلیتر و ۵۴/۵۴ درصد به ترتیب برحسب آزمون های مهار رادیکال DPPH، ABTS و رنگبری محلول بتاکاروتن-لینولئیک اسید می باشد. با توجه به نتایج، کمترین میزان قطر هاله عدم رشد مربوط به باکتری E. coli و بیشترین میزان قطر هاله عدم رشد در باکتری L. innocua مشاهده گردید. حداقل غلظت مهارکنندگی برای باکتری های L. innocua و S. aureus (حساسترین باکتریها) برابر با ۲۵ میلیگرم در میلیلیتر بود و باکتریهایی مانند E. coli، S. typhi و P. aeruginosa بیشترین غلظت مهارکنندگی (۲۰۰ میلیگرم در میلیلیتر) را به خود اختصاص دادند. همچنین کمترین غلظت کشندگی (۲۰۰ میلیگرم در میلیلیتر) مربوط به باکتری های L. innocua و S. aureus و بیشترین مقدار آن (بیش از ۴۰۰ میلیگرم در میلیلیتر) مربوط به E. coli، S. typhi و P. aeruginosa بود. مطابق نتایج، نانوامولسیون اسانس گریپ فروت را می توان بعنوان ترکیب طبیعی با فعالیت آنتی اکسیدانی و ضدمیکروبی جهت کنترل واکنش های اکسیداسیون و رشد میکروارگانیسم های مولد فساد و پاتوژن استفاده نمود.
Keywords:
Authors
حسین زنگانه
گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
فخری شهیدی
گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
سید علی مرتضوی
گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
بهروز علیزاده بهبهانی
دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :