در
حفاری اکتشافی چاه های عمیق هیدروکربوری، از سیالی با عنوان گل
حفاری استفاده می شود. بسیاری از ترکیبات پلیمری به منظور اصلاح
خواص رئولوژی و افزایش پایداری سیالات
حفاری به آنها افزوده می شوند، این مواد افزودنی به عنوانویسکوسیفایرها، سورفکتانت ها، تثبیت کننده های امولسیونی و عامل های فیلتراسیون در سیالات
حفاری عمل می کنند.میرزائی پیامن و قاسم العسکری به منظور ایجاد تغییر در
خواص مکانیکی و رئولوژیکی گل
حفاری در یک روش آزمایشگاهی کربن سیاه رابه گل
حفاری پایه آبی اضافه نمودند و با در نظر گرفتن خصوصیات سازند گچساران و مشکلات مربوط به
حفاری در آن، رابطه پارامترهای مورد نظر را بررسی کرده اند. در آزمایشی دیگر سجادیان و همکارانش
نانو پودر آلومینا و
نانو اکسید مسcuo) به عنوان
نانو ذرات فلزی را به
سیال حفاری پایه روغنی افزودند . در این مطالعه، قابلیت ذرات آلومینا و اکسید مس را برای تنظیمخواص سیالات
حفاری در شرایط دما و فشار بالا ، بررسی شده است . در یک روش جداگانه به منظور مطالعه تاثیر بیوتکنولوژی برسیالات
حفاری ، با بهره گیری از میکروارگانیسم ها آزمایشاتی بر روی گل
حفاری پایه طراحی کردیم. گل
حفاری پایه با
خواص معین آماده و چهار گونه باکتری تعیین شده به همراه مواد مغذی ، به صورت جداگانه به
سیال حفاری پایه آبی اضافه شد و در دمای 33 درجه سانتیگراد قرار گرفت . مکانیزم های پیشنهادی در رابطه با این آزمایش تولید و گسترش بیوفیلم ها روی سطوحجامد جابجا کننده
سیال و انحلال کانی های سولفاتی می باشد. در این مقاله به بررسی و مقایسه روشها و نتایج حاصل از سه آزمایش فوق پرداخته شده است