رابطه انواع مختلف تکالیف درسی و مشارکت والدین با خودراهبری یادگیری دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر مقایسه تاثیر تاثیر تکالیف مبتنی بر تمرین و مبتنی بر خلاقیت بر کیفیت مشارکت والدین و خودراهبری دانش آموزان دختر پایه چهارم، پنجم و ششم بوده است. روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بوده است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه چهارم تا ششم در شهرستان فریدونکنار بودند که با استفاده از شیوه نمونه گیری تصادفی جایگزینی ۹۰ نفر به گونه ای که ۴۵ نفر در گروه کنترل و ۴۵ نفر در گروه آزمایش انتخاب شده اند. جهت گردآوری داده ها، از دو پرسشنامه کیفیت مشارکت والدین Dumont et al. (۲۰۱۳) و خودراهبری یادگیری Fisher و همکاران (۲۰۰۱) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از تحلیل آزمون تی مستقل استفاده شد. نتایج نشان داد که بین تاثیر تکالیف مبتنی بر تمرین و مبتنی بر خلاقیت بر کیفیت مشارکت والدین (T= -۶.۱۵۸، p<۰.۰۱) و خودراهبری یادگیری دانش آموزان (T = -۶.۵۵۳، p<۰.۰۱) تفاوت معنی داری وجود دارد. بنابراین تکالیف مبتنی بر خلاقیت منجر به بهبود کیفیت مشارکت والدین و به حداکثر رساندن مشارکت والدین و نیز بهبود خودراهبری یادگیری در بین دانش آموزان شده است، تا از این طریق موفقیت تحصیلی دانش آموزان در انجام تکالیف درسی افزایش یابد.

Keywords:

مشارکت والدین , خودراهبری یادگیری , تکالیف مبتنی بر خلاقیت