کربن زدایی حمل و نقل سواری در ایران ارزیابی چرخه عمر و بهینه سازی سه هدفه ی BEV/PHEV/FCEV با سناریوهای شدت کربن شبکه و VIPV

این مطالعه یک چارچوب منسجم برای ارزیابی و انتخاب قوای محرکه ی نوین در خودروهای سواری ایران ارائه می کند. سه پیکربندی تمام برقی (BEV)، هیبرید قابل اتصال (PHEV) و پیل سوختی هیدروژنی (FCEV) در مرزهای منبع تا مصرف و چرخه کامل عمر تحلیل و سپس در یک برنامه بهینه سازی سه هدفه با قیود عملیاتی سنجیده شده اند. فضای سناریویی شامل شدت کربن شبکه ی برق ۱۵۰، ۴۰۰ و ۵۵۰ گرم دی اکسید کربن بر کیلووات ساعت نقش فتوولتائیک یکپارچه با خودرو (VIPV) در اقلیم های تهران، یزد، رشت و مسیرهای تولید هیدروژن (SMR)، SMR+CCS و الکترولیز است. اهداف بهینه سازی کمینه سازی انتشار چرخه عمر، هزینه ی انرژی بر کیلومتر و انرژی نهایی بوده و قیود شامل حداقل برد BEV، سقف هزینه انرژی و حداقل سهم پیمایش برقی برای PHEV اعمال شده اند. یافته ها نشان می دهد حتی در شبکه ای با شدت کربن بالا BEV به ویژه همراه با VIPV در اقلیم های آفتابی بهترین توازن میان کربن، هزینه و انرژی را به دست می دهد؛ عملکرد PHEV به عامل بهره برداری برقی وابسته است و رقابت پذیری FCEV وابسته به دسترسی به هیدروژن سبز مقرون به صرفه است.

Keywords:

ارزیابی چرخه عمر , GREET , خودروی برقی , FCE , PHEV , هیدروژن , VIPV , بهینه سازی