تأثیر حفاظت محیط زیست بر حفاظت محوطه باستانی زیوی چقلاوی

قرن جدید با تعهد بی سابقه جهانی برای دسترسی به توسعه پایدار انسانی آغاز شده است. توسعه پایدار که روزگاری با مفهوم پایداری محیط زیست تبیین می شد، به مفهوم توسعه عادلانه و متوازن بسط و گسترش یافته است. یکپارچه سازی اصول اساسی توسعه پایدار در سیاستها و برنامه های کشوری و معکوس کردن روند تخریب منابع زیست محیطی و درنظر گرفتن نسبت اراضی حفاظت شده به کل مساحت کشور جهت محیط زیست، پایداری و حفظ منابع طبیعی و ثروت های ملی را تضمین می کند. با توجه به اینکه حفاظت محوطه های باستانی نیز مرتبط با بحث محیط زیست است و با احساس ضرورت پرداختن علمی به حفاظت محیط زیست محوطه های باستانی و تپه های تاریخی، در این تحقیق مطالعه میدانی، بررسی های محیطی و مطالعات کتابخانه ای درباره محوطه باستانی زیوی چقلاوی در نزدیکی شهر بانه صورت گرفته است. عوامل زیست محیطی منطقه بسیار آسیب پذیر و نوع خاک موجود در منطقه بسیار فرسایشی است و جاده های مال رو و انسان رو باعث از بین رفتن پوشش گیاهی و درختان شده و به فرسایش و نابودی خاک این محوطه دامن زده است. نبودن حضار یا حریم در محوطه از عمده ترین عوامل ایجاد اسیب های زیست محیطی و انسانی در محوطه است. در این تحقیق اقداماتی چون تعیین حریم، تدابیر قانونگذاری مشخص، آموزش حرفه ای و توسعهابزار و اقدامات برنامه ریزی برای حفاظت و مدیریت محوطه باستانی و محیط های پیرامون، مدیریت محوطه های باستانی برای حفظ منطقه و کنترل دایم متغیر مؤثر بر محوطه های باستانی و محیط پیرامون آن پیشنهاد شده است.

Keywords:

حفاظت , محوطه باستانی , زیوی چقلاوی , آسیب , محیط زیست