بررسی فقهی حقوقی فسخ نکاح در حقوق ایران

استحکام و سلامت خانواده از امور مربوط به نظم عمومی است و قانون گذار بایستی آن را حفظ کند پس نمیتوان موارد فسخ نکاح و برهم زدن خانواده را به داوری عرف واگذار کرده بنا بر همین مصلحت قانون مدنی عیوب زن و مرد را به دقت معین کرده است و سایر عیوب را نباید با آنها قیاس کرد ولی همان گونه که در قواعد سایر معاملات آمده است در نکاح نیز استناد به خیار در صورتی ممکن است که عیب هنگام عقد مخفی باشد در حقوق ایران حق مساوی زن و مرد برای ایجاد عقله زوجیت و عقد نکاح از جهت اینکه قصد و رضای طرفین لازم است تامین شده ولی در خصوص انحلال نکاح تفاوت هایی بین حدود اختیار زن و مرد وجود دارد اصولا در حقوق ایران انحلال ارادی نکاح تحت ۲ عنوان : فسخ و طلاق صورت میگیرد بحث ما در این نوشتار پیرامون فسخ نکاح و تفاوت هایی که با طلاق دارد و نیز حدود اختیار هر یک از زن و مرد در استفاده از آن با عنایت به مبانی فقهی میباشد متذکر میشوم که با وجود قوانین متعدد در زمینه طلاق متاسفانه دادگاه ها هنوز نتوانسته اند از وسعت اختلافات و کشمکش ها بین زن و شوهر بکاهند بنابراین بهتر است در مرحله اول زوجین با از خود گذشتگی موضوع را خاتمه داد و برای مسائل پیش و پا افتاده به دادگاه مراجعه نکنند بدیهی است وقتی که هر یک از اعضاء خانوااده به حقوق دیگری احترام بگذارند کار به دعوا و مشاجره و طلاق نخواهد کشید.