به دلیل ازدیاد جمعیت در سال های اخیر و کمبود فضاهای مسکونی و سیر روند زندگی به سمت ساختمان های بلند مرتبه، وجودفضاهای باز،حیاط های مرکزی خانه های گذشته و ارتباط با طبیعت به حداقل رسیده است. از طرفی کاربری حیاط های ساختمان های بلندمرتبه امروزی به پارکینگ یا فضای ورودی خلاصه می شود.حضور طبیعت و استفاده از فاکتورهای نورطبیعی و ایجاد فضای سبز نیمه عمومی و خصوصی، سبب ایجاد راحتی روانی و اجتماعی ودرنتیجه
آسایش محیطی حاکم بر فضای زندگی افراد سکونت یافته در این ساختمان ها می شود.تحقیق پیش رو به شیوه ی نگرشی توصیفی- تحلیلی می باشد. بر اساس مطالعات کتابخانه ای معتبر گردآوری شده، آتریم ها با توجه به ویژگی های ساختاری و عملکردی خود و پتانسیل هایی که در جهت ایجاد فضایی مشابه فضای باز در خانه های سنتی دارند، می توانندپاسخ مناسبی به مسایل مورد نظر باشند.نتایج حاصل حاکی از آن است که، مکانیابی آتریم ها می تواند بین طبقات و یا حتی در ارتباط مستقیم با درون خانه با حفظ حریم هایارتباطی و یا به عنوان فضای مرکزی بین ساختمان ها، شکل گرفته و گسترش یابد. با بررسی پنج فاکتور مهم
آسایش محیطی شامل آلودگی های صوتی، بصری، فیزیکی و نمادی می توان آتریم هایی با چهارچوب شیشه ای و سقفی شفاف جهت تابش مستقیم نور خورشید و همچنین استفاده از پوشش های گیاهی درون بسترشان به عنوان راهکاری جهت حل مشکل آپارتمانهای بلند مرتبه و صلب امروزی به دور از طبیعت، ارایه نمود.