مقایسه توان کانه زایی توده های گرانیتوییدی کانسار مس چوران، با استفاده از شیمی پلاژیوکلاز و بیوتیت، کمربند ماگمایی ارومیه-دختر
Publish Year: 1397
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 532
This Paper With 11 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CISEG10_068
تاریخ نمایه سازی: 23 آذر 1397
Abstract:
کانسار مس چوران در 70 کیلومتری شهرستان بردسیر و در بخش جنوبی کمربند ماگمایی ارومیه – دختر قرار گرفته است. کانه زایی در این منطقه مرتبط با توده های گرانیتوییدی با سن الیگوسن و میوسن می باشد که در توالی آتشفشانی- رسوبی ایوسن نفوذ کرده است. در این مطالعه، شیمی پلاژیوکلازها و بیوتیت ها در تودهای نفوذی گرانودیوریتی و کوارتزدیوریتی کانسار مس چوران مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج حاصل از بررسی های ریزپردازش الکترونی نشان داد که پلاژیوکلازها توده های گرانودیوریت و کوارتزدیوریت از نوع آندزین است. بر اساس نمودار Al / (Ca + Na + K) (apfu) در مقابلAn% ، کلیه پلاژیوکلازهای توده گرانودیوریتی کانسار چوران در محدوده نفوذی های کانه دار و پلاژیوکلازهای کوارتزدیوریت در محدوده نفوذی های نابارور به سمت بارور قرار گرفته است. همچنین بر اساس مطالعات انجام شده تمامی بیوتیت های گرانودیوریت و کوارتزدیوریت از نوع بیوتیت های منیزیمی است. بر اساس نمودار سه تایی (Xan)، (Xph) و (Xpdo)، بیوتیت های کانسار در محدوده بافری هماتیت - مگنتیت قرار گرفته است. میزان فلویور IV (F), ، کلر IV (Cl) و نسبت فلویور به کلر IV (F/Cl)در بیوتیت های کوارتز دیوریت، به ترتیب (2.28تا4.08)، (5.62- تا 5.52-)، (7.87تا9.64) و در گرانودیوریت به ترتیب و (2.03تا2.45)، (5.81- تا 5.66-) و (7.74 تا 8.18) می باشد. بر اساس ویژگی های ذکر شده همچون، میزان بالای Al در پلاژیوکلازهای گرانودیوریت و میزان بالای Cl و فوگاسیته اکسیژن بالا در بیوتیت های گرانودیوریت، به نظر می رسد که کانه زایی مس در کانسار چوران بیشتر مرتبط با توده های گرانودیوریتی و به میزان کمتر در ارتباط با توده های کوارتزدیوریتی است.
Keywords:
Authors
مجید طاشی
گروه زمین شناسی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید چمران اهواز
علیرضا زراسوندی
گروه زمین شناسی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید چمران اهواز
محسن رضایی
گروه زمین شناسی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید چمران اهواز