برآورد نیاز آبی گیاه پائولونیا در استان خراسان رضوی (مطالعه موردی: کاشمر)
Publish place: Second International Conference and Third National Conference on Agriculture, Environment and Food Security
Publish Year: 1397
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 658
متن کامل این Paper منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل Paper (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
این Paper در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
AEFSJ03_317
تاریخ نمایه سازی: 8 مرداد 1398
Abstract:
پائولونیا سریع الرشدترین درخت دنیا و متعلق به کشور چین است که اخیرا کشت آن به عنوان فضای سبز در شهرستانهای استان خراسان رضوی و بویژه شهرستان کاشمر توسط شهرداری ها رواج پیدا کرده است. همچنین گیاه پائولونیا جایگاه ویژه ای در برنامه های زراعت چوب دارد و در اراضی دارای شرایط رشد مناسب (خاک های شنی و بدون شیب و دارای زهکشی مناسب)، گونه های آن توان تولید چوب قابل توجهی دارند. با توجه به اینکه استان خراسان رضوی یکی از استان های است که با بیشترین کسری مخزن مواجه می باشد، لازم است نیاز آبی گیاهان مختلف تعیین گردد. همچنین برای مدیریت و برنامه ریزی دقیق آبیاری، برآورد نیاز آبی گیاه ضروری است. در این مطالعه نیاز آبی درختان پائولونیا در منطقه کاشمر مورد بررسی قرار گرفته است. برای محاسبه تبخیر-تعرق مرجع از روش فائو- پنمن- مانتیث استفاده گردید. داده های هواشناسی (17 سال) مورد استفاده شامل دمای حداکثر، دمای حداقل، سرعت باد در ارتفاع 2 متری، رطوبت نسبی و ساعات آفتابی در مقیاس ماهانه می-باشند. نیاز آبی پائولونیا از ضرب تبخیر- تعرق مرجع در ضریب گیاهی محاسبه گردید. نتایج نشان داد مقدار نیاز آبی سالانه پائولونیا در شهرستان کاشمر معادل 748 میلی متر می باشد. بیشترین نیاز آبی در ماههای July, June, May و August به ترتیب 105، 138، 163 و 122 میلی متر می باشد که اوج مصرف و نیاز آبی در منطقه است. با توجه به اینکه نیاز آبی پائولونیا از برخی گیاهان زراعی مرسوم در منطقه بالاتر می باشد (به عنوان مثال نیاز آبی زعفران، جو و گندم به ترتیب 356، 517 و 583 میلی متر می باشد) و همچنین با توجه به افت کمی و کیفی منابع آب زیرزمینی و خشکسالی های متوالی در دشت کاشمر، لازم است تمهیدات مناسب در این زمینه در نظر گرفته شود و در صورت لزوم از گونه های سازگار با شرایط شوری و کم آبی بهره گرفته شود.
Keywords:
Authors
هادی دهقان
استادیار، گروه علوم و مهندسی آب، مرکز آموزش عالی کاشمر