اثر افزودن سطوح مختلف دی متیل سولفوکسید (DMSO) و دی متیل استامید (DMA) بر بهبود انجماد پذیری اسپرم خروس
Publish Year: 1394
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 838
This Paper With 5 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NCOCA04_482
تاریخ نمایه سازی: 2 مهر 1398
Abstract:
انجماد اسپرم، شامل در معرض قراردادن ابتدایی اسپرم ها با مواد محافظت انجماد، کاهش دما به زیر صفر درجه سانتی گراد، ذخیره، ذوب و سرانجام حذف ماده محافظ انجماد و بازگشت به حالت طبیعی است. هدف این آزمایش تعیین اثر DMSO, DMA و GLY بر بهبود زنده مانی اسپرم خروس نژاد راس 308 با سن 40 هفتگی می باشد. مایع منی پس از جمع آوری به روش مالش شکمی به آزمایشگاه منتقل، رقیق سازی شد. پس از فرآوری به گروه های تیماری حاوی 4، 6 و 8% گلیسرول، 4، 6 و 8% دی متیل سولفوکسید و 4، 6 و 8% دی متیل استامید تقسیم شدند و مراحل سرد سازی و انجماد بر روی آنها انجام گرفت. پس از ذوب، میزان زنده مانی، سیالیت غشا و سلامت مورفولوژی بررسی شد. نتایج این پژوهش نشان داد که سطوح مختلف DMA سبب کاهش میزان زنده مانی در آزمایش ائوزین- نگروزین شدند. کمترین و بیشترین زنده مانی به ترتیب مربوط به سطح 0/08 درصد DMA با 86/83 درصد به ترتیب کمترین و بیشترین درصد سیالیت غشای اسپرم را نشان دادند. سطح 0/04 درصد DMSO با 93/03 درصد و سطح 0/08 آن با 99/76 درصد به ترتیب کمترین و بیشترین میزان سلامت مورفولوژی را نشان دادند.
Keywords:
Authors
مهرسا محسنی
دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی دام، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران
احمد زارع شحنه
استاد گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران
حمید کهرام
استادیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران
مهدی ژندی
استادیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران