بازی در آب (شنا) در مهارت های کودکان کمتر از ۶ سال

ده­ها تحقیق نشان داده است که بازی میانجی مهمی در رشد جسمانی، اجتماعی، شناختی و زبانی کودکان است. بازی افکار درونی کودکان را با دنیای بیرون مرتبط می کند و در نتیجه کودکان می توانند اشیاء بیرونی را کنترل کنند. بازی به کودک این امکان را می دهد که تجربیات، افکار، احساسات و آرزوهایی که برای او تهدیدکننده هستند را نشان دهد و مورد استقبال کودکان قرار گرفت، امکان بررسی و در نظر گرفتن جنبه های مختلف آن در الگوهای رفتاری فردی کودکان فراهم می شود.

اکسلین[1] (1990) معتقد است که بازی می تواند راه را برای یادگیری دانش مربوط به جهان برای کودکان هموار کند و اطلاعات لازم را برای زندگی آینده آنها فراهم کند. کودکان از طریق بازی می توانند دنیای خود و اجزای آن را درک کنند و با مسائل و مشکلات آن آشنا شوند. از آنجایی که قدرت جذب، کشف، تخیل و کنجکاوی کودک قوی است، تشخیص او بیشتر و سریعتر از دیگران است. وی معتقد است که بازی به کودک این امکان را می­دهد که با دیگران روابط خوبی برقرار کند و بتواند رفتارهای خود را متعادل کند. کودک از طریق بازی می تواند عشق، کار در فعالیت­های گروهی، تمرین و احترام به حقوق دیگران را بیاموزد

[1] Axline