دیپلماسی و میدان ، عقلانیت در کنار اقتدار.

واقعا درک منطق کسانی که با شعارهای توهین آمیز علیه آقای عراقچی، آقای قالیباف و دیگر مسئولان کشور موضع می گیرند دشوار است. عجیب تر آن که در چنین شرایط حساسی، عده ای با نادیده گرفتن واقعیت های اقتصادی و فشارهای بیرونی مانند محاصره دریایی، با قاطعیت نسخه «لغو مذاکره» و «ادامه جنگ» را تجویز می کنند.
در ذهن این گروه، مسئله بر سر چگونگی مذاکره نیست؛ گویی اصل مذاکره اساسا مردود است و تنها راه حل، جنگ تلقی می شود. همچنان با هیجان از ادامه جنگ سخن می گویند؛ گویی هزینه های واقعی آن را نمی بینند یا نمی خواهند ببینند. مصداق همان تعبیر قرآن کریم شده اند: «صم بکم عمی»؛ نه می شنوند، نه می گویند و نه می بینند. واقعیت های تلخ پیش چشمشان است، اما ترجیح می دهند آن را نادیده بگیرند و همچنان نسخه ای تجویز کنند که خسارتی هنگفت برای ایران دارد.

تعطیلی نظام آموزشی کشور و سوق یافتن آن به سمت آموزش مجازی، هدف قرار گرفتن تاسیسات و مراکز تولیدی بنیادین، پتروشیمی ها، پالایشگاه های نفت و گاز و صنایع نظامی، بیکار شدن شمار زیادی از مردم، و افزایش سرسام آور قیمت مواد خوراکی و هزینه های زندگی؛ همه این ها تنها بخشی از پیامدهای جنگی است که با وجود این خسارت ها، هنوز عده ای با پایان یافتن آن مخالفت می کنند. واقعیت این است که جنگ پیش از هر چیز زندگی عادی مردم و زیرساخت های کشور را هدف قرار می دهد و هزینه های آن سال ها بر دوش دولت و جامعه باقی می ماند.
در عین حال باید به اقتدار و توانمندی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران نیز اشاره کرد؛ نیروهایی که با ایستادگی و آمادگی خود، امنیت کشور و بازدارندگی ملی را حفظ کرده اند. قدردانی از مجاهدت ها و فداکاری های آنان وظیفه ای ملی است. همین اقتدار دفاعی است که پشتوانه قدرت سیاسی و دیپلماتیک کشور در عرصه بین المللی به شمار می رود.

مذاکره در شرایط فعلی، با توجه به فشارهای اقتصادی و تهدیدهای بیرونی، می تواند ابزاری عقلانی برای کاهش هزینه ها و جلوگیری از گسترش بحران باشد. البته تجربه های گذشته نشان داده است که نمی توان به آمریکا اعتماد کرد؛ از این رو هرگونه مذاکره باید با هوشیاری، بدبینی واقع بینانه و حفظ خطوط قرمز و منافع ملی دنبال شود.
در چنین شرایطی، آنچه بیش از هر چیز ضرورت دارد، همان توصیه ای است که رهبر انقلاب نیز بر آن تاکید کرده اند: حفظ وحدت و همدلی. امروز بیش از هر زمان دیگری باید از دامن زدن به اختلاف ها و توهین به مسئولان پرهیز کرد و با همبستگی، برای عبور کشور از این شرایط دشوار تلاش کرد.