چالش اصالت در آموزش تاب آوری؛ چرا سازمان ها از «پدرخواندگی» هراس دارند؟

_{چالش اصالت در آموزش تاب آوری؛ چرا سازمان ها از «پدرخواندگی» هراس دارند؟}

به قلم: دکتر جواد طلسچی یکتا، بنیان گذار رسانه تاب آوری ایران

در دنیای پرشتاب امروز، «تاب آوری» دیگر نه یک انتخاب، که ضرورتی برای بقا و بهره وری سازمان هاست. با این حال، در کنار رشد تقاضا برای دانش تاب آوری، شاهد پدیده ای نگران کننده در فضای آموزش کشور هستیم که نه تنها مانع از توسعه زیرساختی این دانش شده، بلکه اعتماد مدیران ارشد سازمان ها را نیز به شدت خدشه دار کرده است.

به عنوان کسی که سال هاست در مسیر ترویج دانش تاب آوری گام برمی دارم، امروز باید صریح تر از همیشه از نگرانی های سازمان ها پرده بردارم؛ نگرانی از هجوم افرادی که بیش از آنکه به «تربیت» و «توسعه» سازمان بیندیشند، در پی «مالکیت خواهی» و «تاریخ سازی» هستند.

بحران «پدرخواندگی» در عرصه علمی

متاسفانه، برخی فعالان این حوزه، به جای تمرکز بر انتقال صحیح دانش، انرژی خود را صرف «برندسازی های کاذب» کرده اند. این افراد با ورود به یک سازمان و برگزاری یک دوره آموزشی کوتاه، بلافاصله در اخبار و گزارش های خود به گونه ای القا می کنند که گویی «پدر دانش تاب آوری» در آن سازمان هستند و پیش از ورود آن ها، هیچ گونه فعالیتی در این حوزه وجود نداشته است.

این رویکرد «تاریخ ساز»، آسیب زا است. بسیاری از سازمان های پیشرو، به دلیل تجربه های تلخ گذشته از همکاری با این دسته از اشخاص، امروزه با نوعی «گارد دفاعی» با هرگونه دعوت از فعالان تاب آوری برخورد می کنند.

مدیران سازمان ها به صراحت ابراز می دارند: «نگرانیم که اگر امروز از فلانی برای آموزش دعوت کنیم، فردا در چندین خبر خود را پدر علم تاب آوری در سازمان ما بنامد و اعتبار پیشینه سازمان را زیر سوال ببرد.»

رویکرد «چراغ خاموش»؛ راهکاری برای اثربخشی بدون حاشیه

این نگرانی، کاملا به حق است. همین دغدغه های امنیتی و حرفه ای باعث شده است که سازمان های بزرگ کشور، برای پرورش «تسهیل گر تاب آوری» به سراغ رویکردهای «چراغ خاموش» بروند.

رسانه تاب آوری ایران (resiliencemedia.ir)، دقیقا با درک همین نیاز سازمان ها به «تخصص عاری از غرور»، قدم به میدان گذاشته است. ما در این رسانه، بدون هیچ گونه چشم داشت مادی، مالی یا تمایل به تصاحب عناوین دهان پرکن، صرفا به دنبال نهادینه سازی دانش تاب آوری هستیم. تفاهم نامه های داوطلبانه ما با سازمان های بزرگ کشور، نه برای «برندسازی شخصی»، بلکه برای «توانمندسازی درون سازمانی» منعقد شده است.

فراخوان به حرفه ای گری

پیام من به سازمان ها و نهادهای کشور روشن است: دانش تاب آوری متعلق به هیچ فرد یا گروه خاصی نیست که بخواهد آن را به نام خود سند بزند. تاب آوری، دانشی اجتماعی است که باید در خدمت سلامت و رشد سرمایه انسانی سازمان ها باشد.

رسانه تاب آوری ایران، با شعار «خدمت به جای شهرت»، همچنان آماده است تا با سازمان هایی که به دنبال تربیت تسهیل گران داخلی (و نه ایجاد وابستگی به مدرسین «پدرخوانده مآب») هستند، همکاری کند. ما بر این باوریم که پیروزی واقعی یک مدرس، روزی رقم می خورد که سازمان میزبان، دیگر به او نیازی نداشته باشد، نه روزی که مدرس، تمام هویت تاب آوری آن سازمان را به نام خود مصادره کند.

با احترام، دکتر جواد طلسچی یکتا
بنیان گذار رسانه تاب آوری ایران و پدر رسانه ای تاب آوری در ایران