نخبگان؛ سرمایه ای برای رشد دیگران، نه فقط موفقیت خودشان
نخبگان؛ سرمایه ای برای رشد دیگران، نه فقط موفقیت خودشان
در بسیاری از سازمان ها، شناسایی نخبگان پایان مسیر تلقی می شود؛ اما به نظر می رسد این تنها آغاز یک مسئولیت بزرگ تر است.
اگر هدف از نخبه پروری، تنها حفظ و نگهداشت افراد توانمند باشد، بخش مهمی از ظرفیت سازمان نادیده گرفته می شود. ارزش واقعی یک نخبه زمانی آشکار می شود که دانش، تجربه و مهارت خود را به دیگران منتقل کند و زمینه رشد همکارانش را فراهم آورد.
سازمان های پیشرو تنها به دنبال شناسایی استعدادها نیستند؛ بلکه فرهنگی ایجاد می کنند که در آن نخبگان نقش مربی، راهنما و تسهیل گر یادگیری را بر عهده می گیرند. در چنین فرهنگی، دانش در ذهن افراد محبوس نمی ماند، بلکه در سراسر سازمان جریان پیدا می کند.
شاید بتوان گفت سازمانی واقعا نخبه پرور است که موفقیت یک نخبه را نه در عملکرد فردی او، بلکه در تعداد افرادی بسنجد که به کمک او رشد کرده اند.
به باور من، آینده مدیریت منابع انسانی متعلق به سازمان هایی است که نخبگان را از «دارندگان دانش» به «توسعه دهندگان دانش» تبدیل می کنند.
آیا نخبگان سازمان شما صرفا بهترین کارکنان هستند، یا بهترین معلمان و الهام بخش ترین همکاران نیز محسوب می شوند؟
چگونه نخبگان را در سازمان ها ترغیب به توسعه دهندگان دانش کنیم ؟
#مدیریت_منابع_انسانی #سرمایه_انسانی #نخبه_پروری #مدیریت_دانش #توسعه_سرمایه_انسانی #رهبری #یادگیری_سازمانی #توسعه_سازمانی