درسهای از زندگی سیاسی و صلح امام حسن مجتبی علیه السلام با معاویه ( ۱ : استقامت و وفاداری )

بسم الله الرحمن الرحیم 

هفتم ماه صفر الخیر(به روایتی) سالروز شهادت مظلومانه سبط اکبر رسول خدا (صلی الله علیه وآله) کریم اهل بیت حضرت امام حسن مجتبی علیه السلام تسلیت و تعزیت باد

درزندگی سیاسی و قضیه صلح امام حسن مجتبی علیه السلام که مدت امامت و رهبری ایشان بیش از ده سال طول نکشید ( زیرا در سال 40 هجری که پدربزرگوار شان امیرالمومنین علیه السلام به شهادت رسید امامت و رهبری ایشان شروع شد و در سال 50 هجری مظلومانه به شهادت رسیدند) درسهای بزرگ و مهمی وجود دارد که می تواند درزندگی سیاسی و اجتماعی امروز امت اسلامی و جامعه ای شیعی نقشه ی راه قرار بگیرد تا با استفاده از این درسهای سرنوشت ساز ، جلو تکرار شدن مظلومیتی مثل مظلومیت امام حسن مجتبی علیه السلام و شیعیان آن زمان و صلح تحمیلی دشمن گرفته شود

یکی از آن درسهای مهم ، استقامت و وفاداری نسبت به آرمان های مقدس دینی و سیاسی و دستورات رهبری جامعه و کوتاه نیامدن در برابر تهدید و تطمیع دشمن است ؛ زیرا یکی از عوامل مهمی که باعث شد امام حسن مجتبی علیه السلام مظلوم واقع شود و صلح با دشمن را به پذیرد ، عدم استقامت و ایستادگی برخی از فرماندهان ارشد نظامی آن حضرت بود که با تطمیع معاویه از استقامت و وفاداری نسبت به آرمان های مقدس و رهبرشان امام حسن علیه السلام دست برداشتند و به لشکر معاویه پیوستند. بد تر از آن اینکه : یک عده از لشکریان حضرت که خوارج مسلک و منافق بودند ، بی وفایی و پیمان شکنی را چنان به اوج رساندند که به معاویه نامه نوشتند: ما حاضریم حسن بن علی ( علیهماالسلام) را به تو تحویل دهیم .

خلاصه اینکه : هرجامعه و مردم و ملتی که استقامت و ایستادگی ، و صداقت و وفاداری نسبت به آرمان های دینی ، سیاسی و رهبری خود نداشته باشند ، محکوم به شکست خواهند بود هرچند در راس آن نظام و جامعه امام معصوم و حجت خدا حضور داشته باشد.