دستاورد نهایی بشر و فراهوش

گویند علم چند باب دارد که حتی تا عصر آرماگدون نیز تنها بخشی از آن دست یافتنی است. فارغ از فلسفه هوش مصنوعی و ارمغانهای احتمالی و مصرف عظیم انرژی توسط آن که محبوب فروشندگان کلان سوخت فسیلی است، اکنون زمان مواجه و کنار آمدن با این پدیده که حتی ابر هوش است میباشد. مقوله ای بس پیچیده پیرو ساختارهای کد نویسی مفصل و یادگیری عمیق و شبکه عصبی در حوزه های علوم و شهری و امنیتی و نظامی و مهندسی که نه تنها به حاشیه راندن و حذف بسیاری شغلها را در پی خواهد داشت بلکه در گام نهایی آن که نمود پیدا کردن و ادغام ابرهوش در ربات انسان نما است، حتی مشاغل تعمیراتی و عملی را نیز در بر خواهد گرفت. 

لذا عصر کنونی نیازمند ساختارها و تفکرات ساخت هوش مصنوعی است و نه کاربر هوش مصنوعی چراکه پایه هوش مصنوعی که توسط کسی دیکته شود دیگر کارایی لازم را نخواهد داشت. موارد هوش مصنوعی های رایج در هر حوزه تنها بخش ویترین قضیه بوده و امید است که دچار خود فریبی در این مساله نشویم و باید خود هوش مصنوعی ها که نیازمند دیتاهای فراوان و سنجیده و ریزتراشه های غایی تکنولوژی است را ساخت، امری که به طرز عجیبی در حال توسعه بوده و عدم توجه به آن موجب حذف کشور از این چرخه میشود.