بازنمایی مسائل اجتماعی-سیاسی در هنرهای نمایشی و ادبیات معاصر ایران

23 مهر 1405 - خواندن 3 دقیقه - 36 بازدید

هنر معاصر ایران در سال های اخیر به عرصه ای برای بازنمایی مسائل اجتماعی-سیاسی تبدیل شده است، به گونه ای که هنرمند از موقعیت "ناظر بی طرف" فاصله گرفته و به "شاهد فعال" بدل شده است (Shahnazari, 2025). این تحول در سه محور قابل شناسایی است: محیط زیست، هویت و عدالت.

در حوزه محیط زیست، بحران آب به یکی از محوری ترین مضامین هنری بدل شده است. پروژه "افراسیاب"، با پهن کردن پرده های بزرگ در بسترهای خشکیده زاینده رود و کویر یزد، خشکسالی را نه فقط یک پدیده اقلیمی، بلکه "زخمی تاریخی و اجتماعی" روایت می کند (تسبیحی، ۱۴۰۵). نازگل انصاری نیا نیز در پروژه "دریاچه های خشک، جزر و مدهای خروشان" با بازسازی حوض های خالی تهران، بحران آب را به مثابه "ظرف حافظه" بازنمایی می کند (Galleria Raffaella Cortese, 2025).

این آثار نشان می دهند که در هنر معاصر ایران، مسائل زیست محیطی از دغدغه زیبایی شناسانه فراتر رفته و به نقد توسعه طلبی سیاسی گره خورده است (Shahnazari, 2025).

در حوزه هویت و عدالت، هنرمندان زن ایرانی از بدن به عنوان "چشم انداز نمادین" بهره می گیرند تا تجربه شخصی را با مسائل ساختاری پیوند زنند (Shahnazari, 2025).

لیلا زلی با پروژه "یک آواز می تواند از اقیانوس بگذرد"، بر اساس تصاویر منتشرشده در شبکه های اجتماعی، لحظات مقاومت خیابانی را به اثر هنری تعاملی تبدیل می کند (The Art Newspaper, 2024).

فضای دیجیتال در این میان نقشی دوگانه ایفا می کند. از یک سو، اینستاگرام به "گالری بدون کیوریتور" تبدیل شده که هنرمند را در معرض تماشاگر قرار می دهد (هفت صبح، ۱۴۰۵). از سوی دیگر، شبکه های اجتماعی ابزاری برای "مکان سازی فمینیستی دیجیتال" فراهم کرده اند که از مرزهای کنترل دولتی فراتر می رود (Mehan, 2024).

این تحول نشان می دهد که تعامل هنرمند ایرانی با جامعه، امروزه در فضایی هیبریدی از واقعیت و مجاز شکل می گیرد..

منابع و مراجع:

1. تسبیحی، ص. (۱۴۰۵). گفت وگو با صالح تسبیحی درباره پروژه "افراسیاب". پیام ما.

2. هفت صبح. (۱۴۰۵). هنر پشت شیشه موبایل.

3. Galleria Raffaella Cortese. (2025). Lakes Drying, Tides Rising. [Exhibition catalogue]. Albisola.

4. Mehan, A. (2024). Digital feminist placemaking: The case of the “Woman, Life, Freedom” movement. Urban Planning, 9.

5. Shahnazari, A. (2025). From veils to weeds: Gender and environmental art in Iranian artistic expression. FKW // Zeitschrift für Geschlechterforschung und Visuelle Kultur, 75, 54-68.

6. The Art Newspaper. (2024, November 4). Leila Zelli foregrounds Iranian women‘s protest movement at the Toronto Biennial