آغاز جنگ و مولفه زمان: تاملی درباره جنگ ایران، آمریکا و اسرائیل و سناریوهای ازسرگیری درگیری ها

 ارزیابی آینده جنگ ایران، آمریکا و اسرائیل مستلزم عبور از پیش بینی های قطعی و تمرکز بر شاخص هایی است که می توانند تغییر جهت محاسبات راهبردی را آشکار کنند. جابه جایی معنادار نیروها و تجهیزات نظامی، تغییر در سطح آمادگی عملیاتی، افزایش محدودیت های دریایی و هوایی، تشدید تهدیدهای رسمی، شکست مسیرهای دیپلماتیک و وقوع حوادث امنیتی در منطقه، در صورت تایید مستقل و ارزیابی در کنار یکدیگر، می توانند به تشخیص افزایش خطر کمک کنند. در مقابل، ایجاد سازوکارهای پایدار برای مدیریت بحران، توافق بر سر ترتیبات امنیتی و کاهش تدریجی اقدامات تنش زا می تواند احتمال بازگشت به جنگ را محدود سازد. بنابراین، نه می توان صرفا بر مبنای فشارهای انتخاباتی آمریکا، حمله پیش از انتخابات را منتفی دانست و نه از تداوم اختلافات راهبردی، وقوع قطعی آن را نتیجه گرفت. اهمیت مولفه زمان دقیقا در همین نقطه آشکار می شود: زمان آغاز دور بعدی درگیری، در تعامل میان ظرفیت نظامی، هزینه های اقتصادی، نیازهای سیاسی، محاسبات بازدارندگی و امکان توافق تعیین خواهد شد. تا زمانی که هیچ یک از طرفین به این جمع بندی نرسیده باشند که ترتیبات سیاسی موجود منافع اساسی آنان را تامین می کند، آتش بس شکننده همچنان در معرض فرسایش خواهد بود. از این منظر، پرسش راهبردی اصلی نه فقط این است که جنگ چه زمانی از سر گرفته می شود، بلکه این است که آیا طرفین می توانند پیش از آنکه منطق تشدید بر منطق مهار غلبه کند، سازوکاری برای تبدیل توقف نظامی به توافقی پایدار ایجاد کنند یا نه