مروری تحلیلی بر مدل های غیر خطی حوادث مبتنی بر انسان و کاربرد آنها در ارتقای ایمنی لجستیک سبز پایدار و هوشمند

با پیچیده تر شدن سیستم های صنعتی و لجستیکی در عصر تحول دیجیتال تحلیل حوادث دیگر نمی تواند صرفا مبتنی بر روابط خطی علت و معلولی باشد. مدل های غیر خطی حوادث به ویژه مدل های مبتنی بر انسان با در نظر گرفتن تعاملات پویا میان رفتار انسانی، ساختار سازمانی، شرایط محیطی و فناوری چارچوبی جامع تر برای تحلیل و پیشگیری از حوادث ارائه می دهند. در این پژوهش با رویکردی مروری تحلیلی شش مدل مهم غیر خطی مبتنی بر انسان شامل مدل آمادگی حادثه پذیری، مدل مسئولیت حادثه، مدل سوری، مدل هیل، مدل ویگلزوورث و مدل لارنس بررسی و تحلیل شده اند. سپس کاربرد این مدل ها در بهبود ایمنی و کاهش ریسک در سامانه های لجستیک، سبز، پایدار و هوشمند تبیین شده است. نتایج نشان می دهد که بهره گیری از این مدل ها در کنار فناوری های هوشمند می تواند موجب کاهش خطاهای انسانی، افزایش تاب آوری زنجیره تامین، کاهش اتلاف انرژی و بهبود عملکرد زیست محیطی شود. تلفیق تحلیل رفتار انسانی با سیستم های هوشمند یکی از الزامات تحقق لجستیک پایدار در زیست بوم های صنعتی آینده است.

Keywords:

تجزیه و تحلیل حادثه , مدل های غیر خطی , حوادث , خطای انسانی , ایمنی , سیستم لجستیک سبز , لجستیک هوشمند