اثرات تنش تسلیم فولاد و ضخامت جان فیوز شکل پذیری در مهاربندهای زانویی

Publish Year: 1396
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 736

This Paper With 12 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

SECM02_218

تاریخ نمایه سازی: 30 شهریور 1397

Abstract:

امروزه طراحی بر مبنای عملکرد سازه ها مورد توجه قرار گرفته و سازها به نحوی طراحی می شود که بتوانند بیشترین استهلاک انرژی را داشته باشند. با توجه به این که قاب های مهاربندی شده با المان زانویی به عنوان یک عضو مستهلک کننده انرژی شناخته شده است و پتانسیل اتلاف انرژی در صورت رسیدن به حالت پلاستیک برشی، بسیار افزایش خواهد یافت. بررسی استفاده از فولاد با تنش تسلیم پایین تر و تنش تسلیم بالاتر به ترتیب در جان و بال المان زانویی و استفاده هم زمان آنها در المان زانویی می تواند در چرخه های هیسترزیس، استهلاک انرژی ( در تغییر مکان های کوچک ) و کنترل تغییر مکان سازه موثر واقع شود. با استفاده از فولاد تنش تسلیم پایین در جان المان زانویی انرژی تجمعی در سازه افزایش یافت و در حلقه ای اولیه شاهد اتلاف انرژی بیشتری هستیم با استفاده از فولاد با تنش تسلیم پایین تر در جان نسبت به بال و طراحی براساس تسلیم برشی المان زانویی شاهد سریع تر شدن روند پلاستیک بال ها و باعث کاهش استهلاک انرژی سازه شده و با افزایش دقیق ضخامت جان به نحوی که المان در حالت تسلیم برشی و یا ترکیبی از تسلیم خمشی و برشی باقی بمانده به بیشترین استهلاک انرژی دست خواهیم یافت. در این صورت مقاومت سازه افزایش خواهد یافت ولی سختی الاستیک به علت تغییرات اندک ممان اینرسی مقطع زانویی تغییر چشمگیری نخواهد داشت. با افزایش طول المان زانویی و طول مفصل برشی در المان، انتظار افزایش استهلاک و کاهش سختی به علت افزایش طول خواهیم بود.

Keywords:

مهاربند زانویی , المان زانویی , اعمال تغییر مکان چرخه ای , فولاد با تنش تسلیم پایین , افزایش طول

Authors

امیررضا جهانبخش

دانشجوی کارشناسی ارشد سازه، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه محقق اردبیلی

امین قلی زاد

دانشیارگروه عمران، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه محقق اردبیلی

وحید اکرمی

استادیار گروه عمران، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه محقق اردبیلی