بررسی رابطه میزان درد ادراک شده با خودمهرورزی و سلامت روان بیماران مبتلا به استئوآرتریت (آرتروز) abstract
مقدمه:
استئوآرتریت یک بیماری شایع و یکی از مهم ترین علت ناتوانی در سالمندان است. شناسایی علت بیماری و اصلاح عوامل خطر آن در این سن میتواند از بروز بیماری پیشگیری کند و یا پیشروی آن را به تاخیر اندازد . در میان عوامل متعددی که در شروع و یا پیشروی
استئوآرتریت دخالت دارند میتوان به عوامل روانشناختی اشاره نمود. هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه میزان درد ادراک شده با
خودمهرورزی و
سلامت روان در بیماران مبتلا به
استئوآرتریت می باشد.روش: این مطالعه از نوع توصیفی است و تعداد 125 نفر از سالمندان مراجعه کننده به مراکز بهداشتی شهرستان که قبلا توسط پزشک متخصص تشخیص ارتریت داشته اند، به صورت تصادفی برای پر کردن پرسشنامه ها انتخاب شدند. پرسشنامه های مورد استفاده در این پژوهش نیز پرسشنامه افسردگی و اضطرابDASS-21 ، پرسشنامه دردهای مزمن و پرسشنامه خودشفقت ورزی (SF-12) می باشد. داده ها نیز با استفاده از نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شده است.یافته ها: یافته های حاصل از این پژوهش نشان میدهند که، میزان درد ادراک شده با خرده مقیاس های قضاوت کردن خودr= - 0.302، انزوا (r= - 0.268) و همانند سازی افراطیr= - 0.306 همبستگی معکوس و معنی دارP˂0.000 نشان داده است. علاوه بر این، میزان درد ادراک شده با افسردگیr= 0.328 و اضطرابr= 0.381 و استرسr= 0.374 نیز رابطه مستقیم و معنی دار (P˂0.000) داشته است.نتیجه گیری: بر اساس یافته های حاصل از این پژوهش میزان درد ادراک شده افراد مبتلا به
استئوآرتریت با متغیر های
سلامت روان رابطه مستقیم دارد. همچنین، متغیرهای درمان های موج سوم نیز با میزان درد ادراک شده رابطه نشان داده است. لذا، کار بر روی بهبود متغیرهای ذهن آگاهی نظیر پذیرش و
خودمهرورزی باعث بهبود
سلامت روان و درنتیجه بهبود ناتوان کنندگی درد در بیماران مبتلا به دردهای مزمن نظیر
استئوآرتریت خواهد شد.