قطعی اینترنت؛ نادیده گرفتن منتقدان؛ صیانت یا خیانت؟!

11 فروردین 1405 - خواندن 3 دقیقه - 1776 بازدید

قطعی اینترنت در قرنی که اینترنت به یکی از اساسی ترین وسایل ارتباطی جهان تبدیل شده؛ آن هم در شرایط اضطراری مانند جنگ که اطلاع رسانی و ارتباط یکی از ضروریترین نیازهای افراد در زمان اضطرار است را چه باید نامید؟! 

امنیت!

حفاظت!

صیانت!

....

یا جعل روایت؟!

اکنون که مسئولان گرامی از تقسیم بندی و مرز گذاری بین حق مطلق و باطل مطلق، دست برنمی دارند و حق همیشه با مسئولان ما بوده و هست و چه کشته شویم و چه ویران شویم باز پیروزی همیشه با حکومت ما بوده و هست؛ چرا باید اینترنت در شرایط جنگی، قطع باشد، آیا قطع اینترنت نشان دهنده روایت سازی نیست؟! روایتی که جریانی قصد دارد فقط چنین روایتی به گوش جهان برسد؟! اگر ما در جبهه حق هستیم چرا نباید صدای مردم بگوش جهان برسد؟! مگر خدا یاریگر جریان حق نیست؟! آیا این از نشانه ضعف ایمان و یا ضعف در عقیده نیست؟! 

قطع اینترنت به بهانه جلوگیری از سواستفاده دشمن برای رهگیری افراد و موقعیت های نظامی و نیز جلوگیری از فضا سازی دشمن و ... در رسانه های مجازی، برقراری امنیت ، صیانت و...، توجیه ناپذیر است. چراکه با وجود قطعی اینترنت هم افراد و موقعیت های نظامی به صورت گسترده مورد هدف قرار گرفتند.

 در بحبوحه جنگ که افراد با معضلات اقتصادی، بیشتر از پیش رو به رو هستند و کسب و کار بسیاری از شهروندان در گرو ابزاری چون اینترنت است؛ در بحبوحه جنگ و در حالی که افراد بدنبال ارتباطی موثر با نزدیکانشان در دور و نزدیک هستند و شاید یک تماس تصویری کمی از تنش آنها کم کند، قطع اینترنت اگر توسط دشمن صورت بگیرد تا به اقتصاد شهروندان ضربه بزند و یا صداها را خفه کند کاملا توجیه پذیر است چرا که او دشمن است اما قطع اینترنت توسط مسئولان یک کشور با هیچ منطقی سازگار نیست، آن هم وقتی دشمن اخطار تخلیه بعضی نواحی .را داده و قطعی اینترنت باعث عدم اطلاع رسانی به شهروندان می شود نوعی خیانت در امنیت شهروندان است. نوعی خیانت در امنیت روانی، اقتصادی، جانی و... است؛ هنگامی که اقتصاد کشور با قطع اینترنت روزانه میلیون ها دلار خسارت می بیند، مسبب این خسارت، مسئولانی بی کفایت هستند که نه بدنبال توسعه جامعه بواسطه شنیدن صدای منتقدان و اصلاح عملکرد خویش بلکه بدنبال کنترل جامعه و آن هم بواسطه خفه کردن صدای منتقد هستند.

 اگر از ابتدا با آزادی بیان نمی جنگیدید و بجای سرکوب منتقد؛ با توجه به نقد کنشگران، اشتباهات را اصلاح می کردید هرگز نیاز نبود که در زمان جنگ، اینترنت را قطع نمایید و درهای ارتباطی را به روی مردم پلمپ کنید تا کنترل روایت کنید و....!!! این روش نه امنیت نه صیانت و نه.... بلکه نوعی خیانت و جنایت علیه بشریت است.

 اولین اشتباه یک حکومت مقابله با آزادی بیان و نقد ناپذیریست، اشتباهی که جبرانش مانند جبران زمان از دست رفته است، مانند برگ از درخت افتاده است؛ مانند....