نگاهی تامل برانگیز بر حوادث اخیر

بی تو هر لحظه مرا بیم فرو ریختن است

ضرب المثلی داشتیم که میگفت خود کرده را تدبیر نیست،آن روزی که خود پرداز به آتش میکشیدن و شیشه های بانک ها را پایین می آوردند و اموال دولتی را که متعلق به خود ملت بود نابود میکردند و به نام آزادی بیان روسری از سر بر میداشتند و خیابان ها شده بود جولانگاه نوجوانان پر هیجان با هورمون آدرنالین بالا و تحت تاثیر شبکه و کانال هایی که یکطرفه قصه ها را روایت میکردند و شب آتش روشن میکردند و دور آتش می رقصیدند بی خبر از آینده ایی که در انتظارشان است.بله...شعار پهلوی میگرده نتیجش میشود پلB1 کرج،نتیجش میشود فولاد خوزستان،نتیجش میشود فولاد مبارکه،پتروشیمی،پاستور،بله توئیت کمک در راه است ترامپ این بود،مشتی نادان می آیند کف خیابان بازخوردش میشود 18000 بمب بصورت کمک علی الحساب، میشود بیکار شدن نزدیک به 5 میلیون نفر،آخر مگه میشود با تغییر حکومت فرهنگ را هم تغیر داد،فرهنگ آرام آرام تغییر میکند.گیرم که حکومت تغییر کرد،فرهنگ ملتی که نزدیک به 50 سال رسوخ کرده به طاقچه خانه هایشان وداشبورد ماشین هایشان را چطور میخواهی تغییر بدی؟متاسفانه دشمن فهمید از کجا بزند و زد و ماهم خوردیم و بد هم خوردیم.سیاستمداران نسل جوان را به هرم تصمیم گیری راه ندادن تا شرایط زبان نسل Z را بفهمیم و دشمن هم سیاس و مترصد فرصت، باشد که از این بحران به یاری پروردگار با کمترین هزینه بیرون بیائیم و یک پوست اندازی کنیم،البته که یک عده همیشه ناراضی وجود دارد.سال 57 دردشان چیز دیگر بود دنبال انقلاب بودند این سری دردشان چیز دیگر، این ها همان عناصر همیشه ناراضی هستند که قانون زبانشان را میفهمد.