نقش حیاتی مردم بومی در امنیت پایدار مناطق مختلف بخصوص شهرها

یادداشت تحلیلی روز:
نقش حیاتی مردم بومی در امنیت پایدار مناطق مختلف بخصوص شهرها

در چشم انداز تهدیدات امنیتی فعلی، به ویژه در سناریوهای حمله و تجاوز دشمن آمریکایی-صهیونی، اتکای صرف به نیروهای نظامی و انتظامی رسمی برای تامین امنیت مناطق، ناکافی است. در چنین شرایطی، حضور فعال، آگاهانه و سازمان یافته مردم بخصوص بومیان هر منطقه، در قالب جبهه ی بسیج مردمی، به مثابه یک سپر دفاعی مستحکم و یک شبکه اطلاعاتی حیاتی بصورت لایه لایه عمل می کند که می تواند نقش ویژه و غیرقابل انکاری در حفظ امنیت، انسجام اجتماعی و تاب آوری مناطق مختلف کشور ایفا کند.
لذا موارد زیر درباره ی اهمیت حضور مردم بومی در تامین امنیت قابل ذکر و توجه است؛

1. شناخت عمیق از منطقه: مردم بومی هر منطقه، شناخت بی بدیلی از جغرافیای محل سکونت خود، نقاط قوت و ضعف، راه ها، مخفیگاه ها، و همچنین بافت اجتماعی و فرهنگی و حتی نظامی منطقه دارند. این دانش بومی، در شناسایی تحرکات دشمن، هدایت نیروهای دفاعی، و ایجاد مسیرهای امن برای جابجایی، بسیار ارزشمند هستند.

2. شبکه اطلاعاتی مردمی: در شرایطی که ارتباطات رسمی ناامن برای انتقال اطلاعات می شود، مردم بومی سازماندهی شده می توانند به سرعت اطلاعات دست اول را در مورد حضور، تحرکات، و اهداف احتمالی دشمن جمع آوری کرده و به مراکز فرماندهی امنیتی-نظامی منتقل کنند. این شبکه امنیتی -رزمی، سرعت عمل بالایی داشته و دستیابی و دسترسی به آن برای دشمن دشوارتر است.

3. مقاومت و پایداری: حضور و مقاومت مردم بومی، روحیه دفاعی را در منطقه تقویت کرده و از فروپاشی سریع آن جلوگیری می کند. ایستادگی آن ها، حتی در قالب اقدامات کوچک و پراکنده، می تواند دشمن را بطور مقطعی زمین گیر و زمان لازم را برای واکنش نیروهای رسمی فراهم آورد.

4. حفظ انسجام اجتماعی و روانی: در شرایط بحرانی، همبستگی مردم بومی و احساس مسئولیت ، از فروپاشی روانی جامعه جلوگیری کرده و امید به مقاومت و پیروزی را زنده نگه می دارد. این انسجام، زمینه ساز همکاری های موثرتر در ابعاد مختلف دفاعی و خدماتی می شود.

5. پشتیبانی لجستیکی و خدماتی: مردم بومی می توانند در تامین نیازهای اولیه نیروهای دفاعی و همچنین امدادرسانی به مجروحان و آسیب دیدگان، نقش کلیدی ایفا کنند. شناخت آن ها از منابع در منطقه، امکان بهره برداری کوثر را فراهم میکند.

6. بازدارندگی روانی: صرف اطلاع دشمن از اینکه با مقاومت سازمان یافته و دانش محلی مردم روبرو خواهد شد، می تواند به عنوان یک عامل بازدارنده عمل کند. این امر، محاسبه ریسک و هزینه تجاوز را برای دشمن افزایش می دهد.

امنیت پایدار و تاب آوری در برابر تهدیدات امنیتی، تنها با مشارکت فعالانه و آگاهانه تمامی لایه های مردمی جامعه، به ویژه مردم بومی که ریشه در خاک و منطقه دارند، میسر خواهد شد.

استان سیستان و بلوچستان با داشتن دو قوم جنگ آور و دلاور و شجاع و غیور سیستانی و بلوچ بهترین پتانسیل بالقوه و بالفعل را برای تشکیل جبهه ی دفاع مردمی در برابر تجاوز دشمن را دارد.مردمی که نسبت به وجب به وجب این استان،شهرها ، روستاها و حتی بیابان ها آشنایی کافی و وافی را دارند و دشمن این را خوب میداند.