نسبت اعلامیه جهانی حقوق بشر با آموزه های اسلام

نسبت اعلامیه جهانی حقوق بشر با آموزه های اسلام

ابتدائا باید اشاره شود ، هنگامی که از آموزه های حقوق بشر سخنی به میان می آید ، تصور افکار عمومی اینگونه است که با آموزه ها اسلامی در تعارض است و ایراد هایی وارد می شود که نقض حقوق بشر از سوی برخی دستگاه های دولتی و سازمان های اجرائی به عمل می آید و عدم رعایت مقرراتی که در میثاق های حقوق بشری وجود دارد کاملا محرز است یا اینکه دولت ایران عضویت میثاق های حقوق بشری را پذیرفته است و موظف به اجرای آنها است و گزارشات مربوط به آنها را باید به کمیته های ناظر میثاق ها ارائه نماید .

پس از سرنگونی رژیم شاهنشاهی در 22 بهمن 1357 و استقرار نظام جمهوری اسلامی مبتنی بر آرای عمومی ، نظام قانونگذاری دست خوش تحولاتی شد و موازین اسلامی اساس حکمیت قانون گذاری گردید و اصل 4 قانون اساسی به روشنی اذعان داشته که تمامی قوانین و مقرراتی که از سوی مجلس شورای اسلامی در قالب طرح یا از ناحیه دولت در شکل لایحه ارائه می شود باید با شرع و موازین اسلامی مطابقت داشته باشد . از آنجا که میثاق های بین المللی حقوق بشری توسط مجلس شورای اسلامی به تصویب رسیده و قانونی شده اند ، با لحاظ مراتب در سطوح ملی و بین المللی موظف به اجرای آنها هستیم .

در برخی موارد شاهد نقض حقوق بشر هستیم و ایراد می شود و از طرفی باید بر اساس شرع و موازین اسلام و قانون اساسی عمل شود و از سوی دیگر مقررات بین المللی مطابق ماده 9 قانون مدنی رعایت گردد ! حال راه حل مشکل چیست ؟

 استاد برجسته حقوق بین الملل آقای آنتونیو کاسسه تبادل نظراتی با هیات ایرانی در یکی از اجلاس های لاهه انجام دادند که دولت ایران مسئولیت هایی در خصوص اجرای تعهدات مندرج در میثاق های بین المللی دارد ، اما اجرائی نمی شود و از طرفی آگاه هستیم که مقررات داخلی ایران باید بر اساس شرع و موازین اسلام باشد و به این دلیل عدم اجراهایی مشاهده می شود . بهترین راه این است که جلسه ای با صاحب نظران حقوق بین الملل برگزار شود و دقیقا بررسی شود که موارد مورد تعارض در کدام بخش ها یافت می شود و قدر متیقن را پیده کرده و مواردی که در عمل ناهمخوانی دارد را مشخصا بیان داشته و در قالب نامه ای به دبیرکل سازمان ملل متحد ارسال دارید ؛ چرا که دبیر کل موارد مطروحه را به کارشناسان مربوطه ارسال می کند و آنها موضوع را به دقت بررسی می کنند . با اینکه باید تمامی تعهدات بین المللی را تمام و کامل مطابق آنچه تصویب کرده اید انجام دهید ، اما انعطاف پذیری حقوق بین الملل این امکان را می دهد که بتوانید به خوبی اجرا کنید و تعارض مرتفع شود.

گذتشه از تمامی موارد گفته شده ، اعلامیه جهانی حقوق بشر عبارت فریبنده و زیبائی دارد که جدای از اینکه دلنواز است ، ولی به لحاظ ملی و بین المللی شاهد نقض آن هستیم . همین طور پرسشی اساسی طرح می شود و اینکه مسئول اصلی اجرای حقوق بشر کیست ؟ در سال 1945 دولت های فاتح جنگ جهانی دوم نقش موثری در تدوین اعلامیه داشتند و خانم النا روزولت ( همسر فرانکلین دی روزولت ) فعالیت پرثمری در این زمینه داشت . البته تعدادی از دولت ها بر آن بودند که سندی الزام آور تصویب نمایند ولی در عمل امکان پذیر نشد و به اعلامیه اکتفا نمودند .

هنگام تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر 1948 ، 56 دولت در مجمع عمومی سازمان ملل حضور داشتند که 48 دولت به آن رای مثبت دادند و 8 دولت رای ممتنع اتخاذ کردند که از میان آنان 6 دولت رژیم سیاسی کمونیستی داشتند و عربستان سعودی به دلیل مغایرت با موارین اسلامی و آفریقای جنونی نیز به دلیل رژیم مبتنی بر آپارتاید از اعطای رای مثبت خودداری کردند .

رئیس جمهور آمریکا در بیاناتی پس از تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر ، اشاره داشتند که اشتباه نکنید که اعلامیه را سندی الزام آور بدانید و آنچه تصویب شده نه معاهده بین المللی نیست و نه موافقت نامه بین المللی و تعهدی حقوقی برای کشور ها در پی ندارد ؛ بلکه صرفا اعلام اصول اساسی حقوق بشر و آزادی هائی است که با آرای رسمی کشور های عضو مجمع عمومی تصویب شده و به عنوان دستاوردی از یک استاندارد مشترک برای همه مردمان است ؛ یعنی به گونه ای تصویب شده که با فرهنگ تمامی مردمان جهان همگرائی داشته باشد .

با دقت نظر خوش بینانه نگاه کنیم متوجه می شویم تصویب اعلامیه برای جلوگیری از تکرار جنگ ها و تشدید درگیری هایی است که منجر به نقض حقوق بشر می شود و اساس عدالت ، آزادی و صلح مبنای شناسائی ذاتی کلیه اعضای جامعه جهانی است و حقوق یکسان و غیر قابل انتقال دارند . با عنایت به اینکه عدم شناسائی حقوق بشر منتهی به اعمال وحشیانه شده است که روح بشریت را به عصیان داشته و از آنجا که اساسا باید حقوق انسانی را با قانون حمایت کرد تا به قیام در فشار ظلم و ستم مجبور نشود . ( دقیقا مصداق آن مواردی است که در سال های اخیر در حال رخ دادن است و اذیت و آزار هایی که در طول سال ها انجام شده و به عداوت و کینه تبدیل شده و چاره ای جز خشونت نمی گذارد .

آیه قرآن نیز به صراحت بیان داشته (( و از عذابی [که نتیجه گناه، فساد، نزاع، اختلاف و ترک امر به معروف و نهی از منکر است] بپرهیزید، [عذابی] که فقط به ستمکاران از شما نمی رسد [بلکه وقتی نازل شود، همه را فرا می گیرد، ستمکاران را به خاطر ستم و اهل ایمان را به سبب اختلاف و نزاع و ترک امر به معروف و نهی از منکر] و بدانید که خدا سخت کیفر است )) .

این همه کودک و زن و مرد در حملات رژیم صهیونیستی به خاک و خون کشیده شده و به شهادت رسیده اند ، اما مدافعان حقوق بشر نه تنها اسرائیل را محکوم نکرده ، بلکه به وی سلاح فروخته و عملا از طریق فعال سازی مکانیسم وتو جلوی صدور قطعنامه محکومیت علیه اسرائیل را می گیرند .