جهان و بی عدالتی

فرارو- کی رن ستیا؛ استاد فلسفه در دانشگاه ام آی تی در کمبریج در ماساچوست است. عمده فعالیت های فلسفی او در زمینه اخلاق، معرفت شناسی و فلسفه ذهن هستند. از ستیا کتاب «راهنمای مواجهه فلسفی با میانسالی» با ترجمه «سینا بحیرایی» توسط انتشارات «مهرگان خرد» به زبان فارسی چاپ شده است. تازه ترین کتاب او «زندگی سخت است» نام دارد و با مضمونی فلسفی دارای فصولی در مورد ناتوانی، تنهایی، اندوه، شکست، بی عدالتی، پوچی و امید است. این کتاب به عنوان یکی از بهترین کتاب های معرفی شده از سوی نشریه «نیویورکر» در سال ۲۰۲۲ میلادی انتخاب شده است. از دیگر کتاب های او می توان به «شناخت درست از غلط» (انتشارات آکسفورد، ۲۰۱۲ میلادی) و «دلایل بدون عقل گرایی» (انتشارات دانشگاه پرینستون، ۲۰۰۷ میلادی) اشاره کرد.

به گزارش فرارو به نقل از شبکه خبری بی بی سی، به احتمال زیاد پیش از آن که پیوندی شما را به اینجا کشانده باشد در حال بررسی موضوع عذاب آوری بودید با هر کلیک از گیجی ناشی از یک تیتر وحشتناک به تیتری دیگر می رفتید. برای مشاهده مارپیچ قیمت انرژی یک کلیک کردید. برای تزلزل دموکراسی دوبار کلیک کردید. سومین کلیک درباره ذوب شدن یخچال های طبیعی یا بدتر شدن هرج و مرج ناشی از وضعیت آب و هوایی بود.

مطالعه اخبار می تواند باعث غرق شدن شما در مقیاس وسیعی از بحران های جهانی شود. در این میان ما چه انتخابی پیش رو داریم جز این که احساسات خود را خاموش کنیم؟ آن احساس گناه و شرم در زندگی ادامه خواهد داشت، بدون این که کاری برای ایجاد تغییر انجام دهیم.

ما در این باره تنها نیستیم و اولین نفر نیز نبوده ایم. «تئودور آدورنو» فیلسوفی که در طول جنگ جهانی دوم مجبور شد از آلمان به ایالات متحده برود در این باره می گوید: «چه شادی ای خواهد بود که با غم و اندوه بی اندازه در آن چه هست سنجیده نشود؟ زیرا جهان به شدت بیمار است». با این وجود، سوگواری چه فایده ای دارد؟ برای هیچ کس فایده ای ندارد دست کم برای خویش. آدورنو نوشته بود: «وظیفه تقریبا غیرقابل حل این است که اجازه ندهیم قدرت دیگران و ناتوانی مان ما را گیج کنند».

چگونه باید با بی عدالتی جهان مواجه شویم؟ این پرسشی است که در کتاب تازه «زندگی سخت است: چگونه فلسفه می تواند به ما کمک کند تا راه خود را پیدا کنیم» به آن پرداخته ام همراه با سختی هایی که برای ما شخصی تر هستند: ناتوانی، تنهایی، اندوه و شکست. هیچ درمانی برای این وضعیت انسانی وجود ندارد. با این وجود، پس از دو دهه تدریس و مطالعه فلسفه اخلاق معتقدم که پرداختن به این وضعیت می تواند کمک کننده باشد.

فیلسوفان در مورد ماهیت واقعیت و زندگی انسان می اندیشند، نظریه های انتزاعی را مطرح می کنند و با آزمایش های فکری سر و کار دارند. با این وجود، فلسفه اخلاق هدف عملی نیز دارد. همان گونه که افلاطون در کتاب «جمهور» خود در حدود ۳۷۵ پیش از میلاد مسیح نوشت: «این بحث به موضوع عادی مربوط نمی شود بلکه مربوط به روشی است که ما باید زندگی کنیم».