قوانینی که لازم است زنان شاغل تحت شمول کار و مادران شاغل بدانند

مقدمه:

در فرهنگ کهن ایران زمین و البته نزد تمام جوامع بشری مقام مادر بسیار والا بوده و از ارزشمندترین جایگاه برخوردار است. بدیهی است اگر این مادر وظیفه ای دیگر، یعنی اشتغال و کمک به معیشت خانواده را (بعضا حتی سرپرستی خانواده) نیز بر عهده داشته باشد درخور تحسین و قدردانی دوچندان خواهد بود دراین بین قانون گذار هم اقدام هایی انجام داده و مشوق هایی برای مادران ایجاد کرده است متاسفانه قوانین به علت غیر شفاف بودن و امکان تفسیر مختلف، حداقل طی چند سال اول تصویب دچار اختلال بوده و فرصت های قانونی توسط شاغلین مادر قابل استفاده نیست و به مرور زمان و پس از مدت ها با تصویب بخشنامه ها یا آرای دیوان عدالت اداری و کم کم در جامعه رواج پیدا می کند به طور مثال موضوع افزایش مرخصی زایمان از 6 به 9 ماه که حتی شرکت های دولتی و حتی کارکنان مستخدم سازمان تامین اجتماعی تا مدت ها با رای دیوان و اجبارگونه این قانون را اجرا می کردند!

علاوه بر شفاف نبودن جزئیات و رویه های اجرایی، مشکل دیگری که پس از تصویب قوانین جدید وجود دارد عدم اختصاص بودجه مشخص و تعیین متولی قانونی صاحب هزینه می باشد، یا قانونی تصویب می گردد که برای کارفرمایان ایجاد هزینه می نماید اما قانون گذار اعلام ننموده که این هزینه به ویژه در بخش خصوصی چگونه باید مدیریت گردد بدیهی است نمی توانیم از جیب دیگری برای رفاه حال بخشی از جامعه (مثل مادران ارزشمند شاغل) مسئولیت ایجاد کنیم در اینجا هم مثالی بیان می کنیم در قانون کاهش ساعات کار بانوان شاغل دارای شرایط خاص اعلام شده است «کارفرمایان بخش غیردولتی از اعمال تخفیف پلکانی و یا تامین بخشی از حق بیمه سهم کارفرما برخوردار می شوند.» اما در عمل الزام اجرائی و نحوه محاسبه و تشویق کارفرمای بخش خصوصی شفاف نیست و رغبتی برای ایشان به وجود نمی آورد از سوی دیگر این تخفیف بیمه درنهایت جز دیون تامین اجتماعی از دولت قرار می گیرد و از بدو تصویب قانون تامین اجتماعی از مهر 1354 تا کنون دولت یکی از بدهکاران دائمی سازمان تامین اجتماعی بوده به طوری که بنا به اعلام در منابع خبری، طلب سازمان هم اکنون بیشتر از 1000 همت شده است لذا برای اجرای این قانون نه کارفرما و نه سازمان تامین اجتماعی علاقه ای از خود نشان نمی دهند. یکی از راهکارهایی که در این قانون و دیگر قوانین مشابه می توانست مورداستفاده قرار گیرد تهاتر مالیات تکلیفی کارفرمایان به میزان هزینه خدمات انجام شده می باشد و معافیت یا تخفیف مالیاتی بجای تخفیف حق بیمه اقدامی کارسازتر و موردپذیرش بهتر طرفین خواهد بود.

در قانون کار و بخشنامه های مرتبط با آن برای زنان شاغل تسهیلات محدودی در نظر گرفته شده است ازجمله ممنوعیت اشتغال در کارهای سخت و زیان آور و یا ممنوعیت حمل بار بیشتر از حد مجاز با دست. 

براساس آیین نامه حمل دستی بار که توسط وزیر کار و اموراجتماعی در مورخ  89/03/05 به تصویب رسید، حد مجاز حمل دستی بار برای هر فرد با توجه به فیزیولوژی بدن متفاوت بوده و با تست های پزشکی از جمله تست دوچرخه ارگومتر و تست نوار نقاله و انطباق ضربان قلب و سطح اکسیژن با جدول پپوست آیین نامه فوق قابل استخراج می باشد، چون حد توان فیزیولوژیکی هر فرد متفاوت بوده لذا حد مجار حمل بار برای هر کارگر نیز متفاوت خواهد بود اما حداکثر آن برای کارگر زن :16 کیلوگرم برای کارگر زن نوجوان و بالای پنجاه سال: 10 کیلوگرم و برای کارهای نشسته زنان: حداکثر 3 کیلوگرم می باشد. همچنین طبق ماده 4 آیین نامه مذکور، زنان در طول دوره بارداری و نیز 10 هفته بعد از زایمان مجاز به حمل دستی بار نبوده و حمل بار بدون استفاده از وسایل مکانیکی برای آنها ممنوع است.

طبق آیین نامه تاسیسات کارگاه ازنظر بهداشت، مصوب 1373 «ماده 31- در کارگاه هایی که علاوه بر کارگران مرد، کارگران زن نیز مشغول به کار می باشد باید رختکن جداگانه ساخته شود.» همچنین طبق «ماده 48- در کارگاه هایی که زنان مشغول به کار می باشند اتاقی برای استراحت زنان باید در نظر گرفته شود. تبصره- درصورتی که تعداد کارگر زن از ده نفر کمتر است و اتاق مخصوص استراحت زنان در کارخانه وجود ندارد، بایستی محلی را که خلوت بوده و در محل رفت وآمد افراد نباشد برای استراحت زنان کارگر در نظر گرفته و آن را برای این منظور تجهیز نمود.» همچنین طبق ماده 52 آئین نامه حفاظت و بهداشت عمومی در کارگاه ها مصوب 1338,06,14 «هر کارگاه باید دارای تعداد کافی سرویس بهداشتی مردانه و زنانه به طور مجزا باشد.»

اما قوانین مرتبط با مادران شاغل دامنه گسترده تری نسبت به زنان شاغل دارد. ابتدا لازم است بابت این موضوع نگاه صحیح و از زاویه بازتری داشته باشیم، یکی از مهم ترین تجربیات هر زن، تجربه مادریست، تولد انسان ها و بقای حیات بشر به این موضوع گره خورده است اگر پیش ازاین مادران نسل قبل فرزندی به دنیا نمی آوردند، هم اکنون نه قانون گذاری به دنیا آمده بود نه کارگر و نه کارفرمائی وجود داشت، حتی نویسنده این مقاله و خوانندگان آن هم وجود نداشتند! پس لازم است همه ما اعم از دولت، مجلس، سازمان تامین اجتماعی و کارفرمایان محترم به موضوع اشتغال بانوان و مادران نگاهی متفاوت داشته باشیم و هر آنچه در توان داریم مصروف راحتی فکر و جسم مادران شاغل نماییم، مادران فرشتگان آسمانی هستند که به مرور جان خود را تقدیم فرزندان خود می نمایند لذا لازم هست تا حد توان و بضاعت به دغدغه مادران در سلامتی، رشد و تربیت فرزندان دغدغه های معمول در کار را اضافه نکنیم. به قول سلمان هراتی، این جا مادران از کویر می آیند اما دریا می زایند.

البته ضمن تاکید بر اهمیت موضوع و جایگاه مادران، مجددا تاکید می شود توجه به مسائل و مشکلات بانوان شاغل سرزمینمان و توسعه زادوولد از وظایف دولت بوده و نباید مسئولیت و هزینه آن را بر دوش کارفرمایان قرار دهیم.

امتیازات مادران شاغل تحت شمول قانون کار:

در ادامه تعدادی از قوانین مصوب و حمایتی برای مادران شاغل تحت پوشش قانون کار معرفی می گردد:

1) مرخصی 9 ماهه زایمان

ماده 76 قانون کار اذعان دارد: «مرخصی بارداری و زایمان کارگران زن جمعا 90 روز است. حتی الامکان 45 روز از این مرخصی باید پس از زایمان مورداستفاده قرار گیرد. برای زایمان توامان 14 روزبه مدت مرخصی اضافه می شود.

تبصره 1 - پس از پایان مرخصی زایمان، کارگر زن به کار سابق خود بازمی گردد و این مدت با تایید سازمان تامین اجتماعی جزء سوابق خدمت وی محسوب می شود.

تبصره 2- حقوق ایام مرخصی زایمان طبق مقررات قانون تامین اجتماعی پرداخت خواهد شد.»

اما طبق اصلاحیه قانون اصلاح قوانین تنظیم جمعیت مصوب 1392 و در ادامه قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت مصوب 1400 مرخصی زایمان مطرح شده در ماده 76 اصلاح و به 9 ماه افزایش یافته است.

این تغییر که ابتدا به 6 ماه و نهایتا به 9 ماه فعلی رسید در مسیر پرپیچ وخمی به تکامل رسیده است؛ زیرا نگاه دولت در موضوع افزایش جمعیت بارها تغییر و در مسیرهای کاملا مخالف هم قرارگرفته است. سیاست های جمعیتی ایران در چند دوره قابل تقسیم است به شکل زیر توجه بفرمائید:

لذا در ابتدای دهه 70 قوانین مخالف رشد جمعیت تصویب شد به طوری که در ماده ۱ قانون تنظیم خانواده و جمعیت مصوب سال ۱۳۷۲ کلیه امتیازاتی که در تمامی قوانین وجود داشت برای فرزند چهارم و بیشتر حذف و محدودیت ایجاد شد. در ماده ۸۶ قانون تامین اجتماعی نیز کمک هزینه عائله مندی برای حداکثر دو فرزند تعیین شده بود.

پس از تصمیم دولت برای اعمال سیاست های افزایش جمعیت در تاریخ 20/۰۳/1392 قانون اصلاح قوانین تنظیم جمعیت و خانواده در مجلس شورای اسلامی تصویب شد. در این قانون کلیه محدودیت های موجود در قانون سال ۱۳۷۲ و قوانین اصلاحی آن و سایر قوانین و مقررات سایر که بر اساس تعداد فرزند برای والدین شاغل یا فرزندان آنان ایجادشده بود برداشته شد.

دربند ۱ از مصوبه معاون اول رئیس جمهور مورخ 16/۰۴/1392 مدت مرخصی زایمان زنان شاغل در بخش های دولتی و غیردولتی و قانون کار به 9 ماه افزایش یافت.

به موجب بند (الف) ماده 17 قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت مصوب 24/7/1400 مدت مرخصی زایمان با پرداخت تمام حقوق و فوق العاده های مرتبط به 9 ماه تمام تعیین گردیده که در صورت درخواست مادر تا دو ماه از این مرخصی در ماه های پایانی بارداری قابل استفاده است.

مرخصی زایمان برای تولد فرزندان دوقلو و یا بیشتر، 12 ماه تعیین شده است.

مطابق با ماده ۷۶ قانون کار و ماده ۶۷ قانون تامین اجتماعی (اشاره و طبق ماده 63 تامین اجتماعی)، مرخصی زایمان شامل پرداخت غرامت دستمزد ایام بارداری و حفظ سوابق بیمه است.

برای استفاده از مرخصی زایمان و دریافت حقوق از تامین اجتماعی، زنان باردار باید شرایط زیر را رعایت کنند:

o پرداخت حداقل ۶۰ روز حق بیمه در یک سال قبل از زایمان.

o عدم اشتغال در طول مرخصی و عدم دریافت حقوق از محل کار.

o مشغول به کار بودن یا استفاده از مرخصی استحقاقی در زمان اعلام بارداری.

o عدم ترک کار یا اخراج در زمان اعلام درخواست مرخصی.

زنان باردار اجازه استفاده از ۲ ماه مرخصی زایمان قبل از زایمان رادارند، اما در صورت بروز مشکلات یا بیماری های مرتبط با بارداری، می توانند با تایید پزشک معالج از مرخصی استعلاجی قبل از زایمان استفاده کنند. این مرخصی مجزا از مرخصی زایمان بوده و مدت آن از دوره مرخصی زایمان کسر نمی شود.

پرداخت حقوق مرخصی زایمان بر عهده سازمان تامین اجتماعی می باشد.

این مرخصی می تواند با نظر پزشک متخصص قبل یا بعد از زایمان تقسیم شود، ولی حداقل سه ماه آن باید پس از زایمان باشد. (حداکثر دو ماه از مدت مرخصی بارداری را قبل از تاریخ زایمان را می توان استفاده کرد)

در صورت زایمان زودرس، مادر می تواند از باقی مانده مرخصی پس از تولد استفاده کند.

در صورت ابتلای بیمه شده به بیماری هایی که سلامت جنین یا مادر را تهدید می کند، مادر می تواند با ارائه گواهی پزشک متخصص و تایید شورای پزشکی، در دوره بارداری از غرامت دستمزد ایام بیماری (استعلاجی) و مازاد بر استراحت زایمان استفاده کنند.

هیچ گونه محدودیتی در تعداد دفعات استفاده از مرخصی زایمان برای زنان بیمه شده وجود ندارد و بابت هر زایمان در صورت احراز شرایط قانونی، بدون توجه به تعداد فرزندان و زایمان قابل پرداخت است. کمک هزینه بارداری از اولین روز شروع استراحت، محاسبه و پرداخت می شود. مدت دریافت غرامت دستمزد ایام بارداری، جزو سوابق بیمه ای بیمه شدگان زن محسوب می شود. مبلغ مرخصی زایمان درگذشته دو یا سه ماه یک بار و بعضا یکجا و بعد از اتمام مرخصی زایمان پرداخت می شد لیکن بر اساس دستورالعمل صادره در شهریورماه 1400 واحدهای اجرایی تامین اجتماعی مکلف به پرداخت ماهانه کمک هزینه بارداری شده اند .

کمک هزینه بارداری در شرکت های خصوصی طبق قوانین تامین اجتماعی است و در بعضی از شرکت های دولتی هم طبق قوانین بالاتر آن شرکت پرداخت می شود. در طول مدت مرخصی زایمان، پاداش سنوات وعیدی نیز به مادرهای تحت پوشش بیمه (از طرف کارفرما) تعلق می گیرد.

در طی 9 ماه مرخصی زایمان مرخصی استحقاقی نیز تولید می گردد گویا این کارگر در محل کار حضور داشته و لازم است سه چهارم مرخصی استحقاقی سالیانه به ایشان اعطا و در کاردکس مرخصی استحقاقی اضافه گردد (به طور مثال اگر در کارگاه مذکور مرخصی سالیانه 30 روز در نظر گرفته می شود، باید بابت 9 ماه مرخصی زایمان 22.5 روز مرخصی استحقاقی هم اضافه گردد این الزام در تمامی مرخصی های استعلاجی نیز وجود دارد.)

میزان حقوق مرخصی زایمان که بر عهده سازمان تامین اجتماعی می باشد طبق فرمول زیر محاسبه می شود:

مبلغ قابل پرداخت = تعداد روزهای استراحت × (۳ / ۲) × متوسط دستمزد روزانه در ۹۰ روز قبل از استراحت

1) مرخصی شیردهی مادران شاغل (پاس شیر)

ماده 78 قانون کار اذعان دارد: «در کارگاه هایی که دارای کارگر زن هستند کارفرما مکلف است به مادران شیرده تا پایان دوسالگی کودک پس از هر سه ساعت، نیم ساعت فرصت شیر دادن بدهد. این فرصت جزء ساعات کار آنان محسوب می شود و همچنین کارفرما مکلف است متناسب با تعداد کودکان و با در نظر گرفتن گروه سنی آن ها مراکز مربوط به نگهداری کودکان (از قبیل شیرخوارگاه، مهدکودک و...) را ایجاد نماید.»

5 سال بعد از تصویب قانون کار قانون دیگری مصوب گردید بنام «قانون ترویج تغذیه با شیر مادر و حمایت از مادران در دوران شیردهی مصوب 1374,09,22 مجلس شورای اسلامی» در بخشی از ماده 3 این قانون بیان شده بود: «تبصره 1 (اصلاحی 06ˏ04ˏ1386)- مادران شیرده بعد از شروع به کار مجدد در صورت ادامه شیردهی می توانند حداکثر تا 24 ماهگی کودک روزانه یک ساعت از مرخصی (بدون کسر از مرخصی استحقاقی) استفاده کنند.» میزان مرخصی شیردهی در این قانون کمتر از مرخصی شیردهی قانون کار بود و به استناد همین قانون کارفرمایان یک ساعت مرخصی شیردهی در روز برای مادران شاغل در نظر می گیرند.

هم اکنون نیز کارفرمایان مختلف به استناد هر یک از دو قانون فوق اقدام به محاسبه مرخصی شیردهی مادران شاغل می نمایند درهرصورت کارفرما تا پایان 24 ماهگی کارگر شاغل باید مرخصی شیردهی اختصاص دهد اگر ملاک عمل قانون کار باشد میزان آن برای هر 3 ساعت کار نیم ساعت مرخصی می باشد. این مرخصی جز هیچ یک از مرخصی های استحقاقی یا استعلاجی نبوده و در ماه به عنوان کارکرد و حضور برای مادر شاغل ثبت می گردد. مادران شیرده توجه نمایند که درخواست مبنی بر عدم استفاده از این حق و اضافه نمودن آن به مرخصی استحقاقی سالانه و یا تبدیل آن به عنوان اضافه کاری یا وجه نقد باروح حاکم بر ماده قانونی مذکور و فلسفه وجودی برقراری فرصت لازم جهت شیر دادن فرزندان مغایرت دارد.

کارفرمایان محترم نیز لازم است نگرش مثبت به موضوع داشته باشند و وضعیت حساس روحی و جسمی یک مادر و یک کودک شیرخواره را مدنظر داشته باشند بدیهی است عملکرد واحد منابع انسانی در فرایند ثبت و اعزام مرخصی ساعتی عادی به یک کارگر مرد با مرخصی شیردهی مادران متفاوت بوده و برای بانوان در حد توان تسهیل گری صورت پذیرد. در تخصیص و محاسبه مرخصی شیردهی لازم است به عوامل متعددی توجه گردد مثل شرایط فرزند و مادر شاغل، محیط کارگاه و شهر اشتغال (تفاوت امکان تردد در کلان شهرها با شهرهای کوچک)، فاصله کارگاه تا محل زندگی کارگر، سختی و نوع کار در حال انجام و... با فرض 9 ساعته بودن یک نوبت کاری به استناد ماده 78 قانون کار 1.5 ساعت در روز مرخصی شیردهی قابل اعطا می باشد که با توجه به شرایط کارگاه و توافق کارگر و کارفرما، مادر شاغل می تواند آن را در اول وقت، بین وقت و یکجا، آخر وقت یا با فواصل هر 3 ساعت استفاده نماید. طبق ماده 78 قانون کار بابت 44 ساعت کار در هفته حدود 7:07 مرخصی شیردهی تولید می گردد اما طبق قانون ترویج تغذیه با شیر مادر درهفته بابت 6 روز کار 6 ساعت مرخصی شیردهی قابل دریافت است. اگر مادر شیرده درخواست دارد کل مرخصی شیردهی یک هفته را دریکی از روزها استفاده نماید، توصیه ما به کارفرمایان محترم این است اگر معذوریت خاصی وجود ندارد انتخاب نحوه استفاده از مرخصی شیردهی را بر عهده کارگر شاغل بگذارید قطعا مادر محترم شاغل بهترین تصمیم را برای راحتی فرزند اتخاذ خواهد کرد.

نکته 1: میزان مرخصی شیردهی برای کارمندان دولت ممکن است متفاوت باشد و توضیحات داده شده فقط برای کارمندان یا کارگران تحت شمول قانون کار می باشد.

نکته2:اینقانون مشمول زنان شاغل پاره وقت نیز بوده و به تناسب ساعت کار تعیین شده نسبت به 44 ساعت تمام وقت قابل محاسبه و اعطا می باشد.

نکته3: در قوانین بعدی که بیان خواهد شد بابت مرخصی فرزندان زیر 6 سال مرخصی بیشتری نسبت به شیردهی قابل استفاده است و چون فقط یکی از قوانین قابل استفاده توسط کارگر می باشد لذا توصیه می گردد در صورت شمول از قانون با خدمات بالاتر استفاده نمایید.

2) قانون کاهش ساعات کار بانوان شاغل دارای شرایط خاص

مصوب مجلس شورای اسلامی مصوب 1395,06,02

بر اساس این قانون ماده واحده برای بانوان شاغل دارای شرایط خاص تسهیلاتی دیده شده است ابتدا عین شرح ماده واحده بیان می گردد:

«ماده واحده - ساعات کار هفتگی بانوان شاغل اعم از رسمی، پیمانی و قراردادی که موظف به چهل وچهار ساعت کار در هفته هستند اما دارای معلولیت شدید یا فرزند زیر شش سال تمام یا همسر یا فرزند معلول شدید یا مبتلابه بیماری صعب العلاج می باشند و یا زنان سرپرست خانوار شاغل در دستگاه های اجرائی موضوع ماده (222) قانون برنامه پنج ساله پنجم توسعه جمهوری اسلامی ایران مصوب 15 /10 /1389 و بخش غیردولتی اعم از مشمولان قانون کار و قانون تامین اجتماعی بنا به درخواست متقاضی از دستگاه اجرائی مستخدم و تایید سازمان بهزیستی کشور یا وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی یا دادگستری، سی وشش ساعت در هفته با دریافت حقوق و مزایای چهل وچهار ساعت تعیین می شود.

تبصره 1- تایید میزان و شدت معلولیت توسط سازمان بهزیستی، بیماران صعب العلاج توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، فرزندان زیر شش سال با ارائه شناسنامه معتبر وزنان سرپرست خانوار با ارائه اسناد مثبته یا گواهی دادگاه معتبر خواهد بود.

تبصره 2- زمان شروع و خاتمه کار در اجرای این قانون با توافق مشمولان و مسئولان مربوط آنان تعیین می گردد.

تبصره 3- کارفرمایان بخش غیردولتی از اعمال تخفیف پلکانی و یا تامین بخشی از حق بیمه سهم کارفرما برخوردار می شوند.

تبصره 4- بانوانی که بر اساس سایر مقررات از امتیاز کاهش ساعت کار بهره مند هستند تا زمانی که از مقررات مزبور استفاده می کنند و یا دستگاه های تابع مقررات اداری و استخدامی خاص که امتیازات مشابه این قانون رادارند، از شمول این قانون مستثنی می باشند.

تبصره 5- درصورتی که مشمولان این قانون، هم زمان شرایط استفاده از امتیاز آن و مرخصی ساعتی شیردهی را داشته باشند و یا هم زمان دارای شرایط مختلف مصرح در این قانون باشند، حق انتخاب یکی از امتیازات پیش بینی شده رادارند.

تبصره 6- به منظور تامین امنیت شغلی مشمولان این قانون در دوران استفاده از مزایای آن، دستگاه های اجرائی و کارفرمایان بخش غیردولتی مشمول این قانون نمی توانند به صرف استفاده بانوان از مزایای کاهش ساعات کار، آنان را اخراج کنند یا محل خدمت جغرافیایی آن ها را تغییر دهند. هرگونه اخراج، جابه جایی و استخدام جایگزین آنان ممنوع است.

تبصره 7- اعمال احکام این قانون، برای آن دسته از کارکنانی که پیش از تصویب این قانون در بخش غیردولتی به کار گرفته شده اند منوط به تامین نظر کارفرما توسط دولت است.

قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و هفت تبصره در جلسه علنی روز سه شنبه مورخ دوم شهریورماه یک هزار و سیصد و نودوپنج مجلس شورای اسلامی تصویب شد و در تاریخ 17 /6 /1395 به تایید شورای نگهبان رسید. رئیس مجلس شورای اسلامی- علی لاریجانی»

همان طور که مشخص هست شرایط خاص برای بانوان در این قانون 7 مورد شکل زیر می باشد یکی از موارد داشتن فرزند زیر 6 سال می باشد. بقیه موارد بابت معلولیت یا بیماری خود شاغل یا همسر و فرزند ایشان و یا زنان سرپرست خانوار می باشد.

فراگیرترین بند از بندهای 7 گانه فوق ، مربوط به مادران شاغل دارای فرزند زیر ۶ سال (حتی فرزند و مادر سالم) می باشد که برای کاهش ساعت کارکرد، فقط نیاز به ارائه درخواست شاغل به کارفرما و ارائه شناسنامه می باشد. در اوایل تصویب قانون، برخی کارفرمایان با برداشت اشتباه از متن قانون، تصور داشتند کاهش ساعت فقط به بانوان شاغل دارای فرزند معلول تعلق می گیرد!

دامنه شمول قانون شامل دو بخش 1. زنان شاغل در دستگاه های اجرائی

2. زنان شاغل در بخش غیردولتی (مشمولان قانون کار و قانون تامین اجتماعی)

تعریف شده است لذا تمامی بانوان شاغل تحت شمول قانون کار شاغل در بخش های دولتی و خصوصی از مزایای این قانون بهره مند خواهند بود و ساعت کار از 44 به 36 ساعت در هفته کاهش می یابد

در صورت شمول هم زمان این قانون و قانون مرخصی شیردهی یکی را باید انتخاب کنند. کارفرمایان بخش غیردولتی از اعمال تخفیف پلکانی و یا تامین بخشی از حق بیمه سهم کارفرما برخوردار می شوند.

تایید میزان و شدت معلولیت توسط سازمان بهزیستی، بیماران صعب العلاج توسط وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی، فرزندان زیر شش سال با ارائه شناسنامه معتبر وزنان سرپرست خانوار با ارائه اسناد مثبته یا گواهی دادگاه معتبر خواهد بود.

با اجرای این قانون بانوان مشمول بجای 44 ساعت در هفته 36 ساعت کارکرده و همان مزد 44 ساعت را دریافت خواهند کرد. نحوه اعمال این کاهش 8 ساعته بنا به شرایط کارگر و کارگاه با توافق طرفین انجام می گردد به طوری که می توان ساعت کار هرروز را کاهش داد، مثلا روزی 1:20 بانوی مشمول یا اول وقت با تاخیر یا آخر وقت با تعجیل یا حتی میان وقت مشابه مرخصی ساعتی استفاده نماید و یا 1 روز در هفته حضور نداشته باشد و هر شیوه دیگر موردتوافق طرفین به شرطی که ساعت حضور در یک هفته 36 ساعت خواهد بود.

حسب نامه صادره معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان اداری استخدامی مورخ 13/03/1404 بهره مندی هم زمان از قانون کاهش ساعات کار بانوان با مصوبات هیئت وزیران مبنی بر تغییر ساعات کاری (کاهش و تغییر ساعت کاری به علت صرفه جویی در منابع انرژی) بلامانع می باشد؛ یعنی به اندازه ساعت تعیین شده در هر دو مصوبه و به میزان جمع هردوی آن ها از ساعت کاری مادران شاغل مشمول کسر می گردد.

مخاطبین محترم این مقاله به بانوان شاغل محترم اطلاع رسانی نمایید به طور خلاصه اگر شما کودک زیر 6 سال دارید، یا سرپرستی خانواده را بر عهده دارید یا خودتان یا شوهرتان یا فرزندتان دارای معلولیت شدید هستید و یا همسر یا فرزندتان دارای بیماری صعب العلاج می باشد و مدارک تائید آن را از مراجع معتبر بیان شده در قانون در دست دارید چه در کارگاه دولتی چه در کارگاه خصوصی مشمول کاهش ساعت کارکرد در هفته به میزان 8 ساعت هستید دولت هم به کارفرمای خصوصی از این بابت بخشودگی بیمه ای پرداخت خواهد کرد.

برای مردان شاغل که همسرشان زایمان داشته اند هم تسهیلاتی دیده شده است (مرخصی دوهفته ای زایمان همسران مردان شاغل) که طی یادداشت بعدی به تفصیل دراین باره صحبت خواهیم کرد.

سخن را با شعری از مولانا در وصف و منزلت مادر به پایان می بریم:

 ننگرم در تو در آن دل بنگرم ** تحفه او را آر ای جان بر در

 با تو او چونست هستم من چنان ** زیر پای مادران باشد جنان

جهت ارتباط با نجم الثاقب مرکز مشاوره روابط کار سعید کنعانی و مطالعه دیگر مقالات اینجا را کلیک بفرمائید.