تولد فرزند، چندین سال پس از پایان عمر والدین

صد سال پیش چه کسی فکر می کرد علم چنان پیشرفتی کند که یک فرزند حتی چندین سال بعد از فوت یک یا هر دو والدین خود پا به جهان بگذارد؟! تخمک و اسپرم های فریز شده, لقاح مصنوعی، رحم اجاره ای و..... این اجازه را به بشر می دهند که انسانها حتی چندین سال بعد از پایان عمرشان دارای فرزند شوند، اینکه این کار تا چه حد اخلاقیست و تا چه پذیرفته شده است، بستگی به جوامع مختلف، مذاهب مختلف و.... دارد. اما از نظر علمی این کار قابل اجراست و چه بسا تا چندین سال دیگر با پیشرفت سریع علم، شگفتی های بسیار دیگری نیز بهمراه داشته باشد.
اما چنین فرزندی نه دیگر ناخواسته است و نه فقط خواست خداست. چنین فرزندی نه تنها مانند دیگر فرزندان حق انتخاب، پدر و مادر را ندارد بلکه ممکن است در هنگام لقاح یک یا هر دو والدینش در قید حیات نباشند، اما در این امر شکی وجود ندارد که چنین فرزندی هرچند دیر هنگام ولی بخواست حتمی والدین یا پدر و مادر والدین و یا... پا به این دنیا می گذارد؛ در چنین مواردی مسئولیت کسانی که خواهان بوجود آمدنش هستند دو چندان است! چرا که وقتی خود انسان در جهان نیست ولی سبب بدنیا آمدن فرزندی می شود که پدر و مادر را بعنوان پشت و پناه نخواهد داشت؛ قبل از اراده برای این کار و انجام آن،جوانب بسیار زیادی را باید بسنجد.
وقتی اسم چنین فرزندی وارد شناسنامه می شود که پدر یا مادر یا هردو مهر وفات چندین سال است که در شناسنامه اشان خورده و...
جالب است که در ایران علما از نظر شرعی چند فتوای مختلف در این زمینه دارند؛ عده ای این کار را حرام می دانند و عده ای با ذکر شروطی با آن موافقند !
از بین آن عده عالم موافق نظر آن عده که موافق بودند اما چنین فرزندی را مشمول ارث نمی دانستند جالب بود چراکه با اولویت دادن به جنبه مالی و ارث و میراث چنین علمایی گویا معنویت و اخلاقیات را به باید عهده اقتصاددانان و بازار بورس گذاشت. و من در عجبم که یک عالم با بدنیا آمدن فرزندی چندین سال بعد از فوت والدین موافق است اما او را بدون پشتوانه پدر و مادر، حتی مشمول ارث هم نمی داند!!!