قابلیت های یادگیری و نوآوری باز

قابلیت های یادگیری یکی از اساسی ترین مولفه های سازمان ها برای حفظ رقابت پذیری و تداوم حضور در بازار به شمار می آید. تمرکز نظریه قابلیت های پویا بر استفاده بهینه از منابع سازمانی است. از این طریق، سازمان ها می توانند شایستگی های داخلی و خارجی خود را متناسب با محیط کسب وکار در حال تغییر به طور مناسب به کار گیرند. قابلیت های یادگیری سازمانی به توانایی سازگاری با تغییرات و مقابله با دگرگونی های محیطی اشاره دارد. برخی شرکت ها توانایی بیشتری در تغییر شرایط منابع خود دارند؛ برای مثال می توانند منابع را گسترش دهند، اصلاح کنند، بازپیکربندی کنند، ایجاد کنند یا حذف نمایند تا بتوانند با تغییرات سازگار شده و بقا یابند.

نوآوری باز به استفاده از جریان های ورودی دانش و جریان های خروجی دانش اشاره دارد؛ به طوری که اولی برای تسریع نوآوری داخلی و دومی برای گسترش بازارهای استفاده بیرونی از نوآوری به کار می رود. نوآوری باز ورودی به یک راهبرد رایج برای حمایت از رقابت پذیری فناورانه شرکت ها در این بازارهای نوظهور و چالش برانگیز تبدیل شده است. شیوه نوآوری باز ورودی نشان دهنده میزان گشودگی سازمان ها در پذیرش منابع خارجی دانش است. از این طریق، شرکت ها تمایل دارند فرصت های خود را برای ارائه محصولات و خدمات رقابتی تر گسترش دهند. در این رویکرد، تاکید بر درونی سازی قابلیت هایی است که توسط دیگران توسعه یافته اند. این جنبه نشان می دهد که مفهوم نوآوری باز ورودی، از ایده نوآورانه بودن و رشد حمایت می کند.

نوآوری باز به ارزش ها و مهارت های فردی نیز وابسته است. لازم به ذکر است که هر راهبردی که به کار گرفته می شود، نیازمند پاسخگویی و مشارکت ذی نفعان سازمان است؛ افرادی یا گروه هایی که بر فعالیت های سازمان تاثیر می گذارند و از آن تاثیر می پذیرند. ذی نفعان معمولا شامل کارکنان، مشتریان، تامین کنندگان، نهادهای ناظر و جوامع محلی هستند. با این حال، نقش گشودگی فردی کارکنان در تاثیرگذاری بر نوآوری کمتر مورد توجه قرار گرفته است. کارکنان می توانند با توجه به توانایی خود در کسب دانش، خلق ایده های متمایز و ارائه راه حل ها، به بهبود عملکرد کسب وکار سازمان ها کمک کنند. علاوه بر این، کارکنان معمولا مقاومت کمتری در برابر توسعه شیوه های نوآورانه و افزودن دانش جدید نشان می دهند. از این منظر، به نظر می رسد که قابلیت های یادگیری سازمانی می تواند به دستیابی به نتایج مورد انتظار کمک کند.

چنین میتوان گفت که نوآوری باز از طریق بهبود یادگیری سازمانی، شامل یادگیری بهره بردارانه و اکتشافی و همچنین ایجاد تعادل میان آن ها، به مزیت رقابتی پایدار کمک می کند. 

منبع:

Al Nuaimi, F. M. S., Singh, S. K., & Ahmad, S. Z. (2024). Open innovation in SMEs: a dynamic capabilities perspective. Journal of Knowledge Management, 28(2), 484-504.