مقایسه نرخ بهره اوراق مرابحه دولتی

یکی از نکاتی که این روزها ذهنم رو درگیر کرده، تفاوت قابل توجه بین نرخ بهره اوراق دولتی (اراد) در دو تابلوی معاملاتی فرابورس است؛ تابلوی ۱ و تابلوی ۴.
بخش عمده ای از حجم معاملات روزانه این اوراق (حدود ۹۵ درصد) در تابلوی ۴ انجام می شود، در حالی که نرخ موثری که معمولا به عنوان مرجع در گزارش ها و تحلیل های رسمی فرابورس مورد استفاده قرار می گیرد، بر اساس معاملات تابلوی ۱ است؛ تابلویی که کمتر از ۵ درصد حجم کل را شامل می شود. داده های هر دو تابلو در TSETMC در دسترس است، اما در عمل اکثر تحلیل ها و گزارش ها بر نرخ تابلوی ۱ تکیه می کنند.
نکته جالب این است که نرخ موثر تابلوی ۴ نوسان بسیار کمتری نسبت به تابلوی ۱ دارد. از طرفی این تابلو میزبان بخش قابل توجهی از عرضه های دولتی و معاملات عمده نهادهاست، نه فقط معاملات ریپوی بانک مرکزی با بانک ها همان طور که گاهی تصور می شود.
به نظر شخصی من، حجم بالاتر معاملات در تابلوی ۴ به معنای عمق بیشتر و در نتیجه نوسانات کمتر و معاملات منطقی تر در این تابلوست. تابلوی ۴ عمدتا محل حضور بازیگران نهادی و معاملات عمده است، در حالی که تابلوی ۱ بیشتر در معرض معاملات خرد قرار دارد. به همین دلیل هیجانات و رفتارهای احساسی کوتاه مدت که در معاملات خرد رایج تر است، در تابلوی ۴ اعمال کمتری دارد و قیمت گذاری در این تابلو معمولا به واقعیت اقتصادی و منطق بنیادی نزدیک تر است.
با این حال دوست دارم نظر دوستانی که با ساختار معاملاتی بازار بدهی و دینامیک های این دو تابلو آشنا هستند رو بشنوم: آیا موافقید که تابلوی ۴ تصویر واقعی تری از نرخ بهره ارائه می دهد؟ یا ملاحظات دیگری (مثل ماهیت بازیگران یا نوع معاملات) هست که باید در این ارزیابی لحاظ بشه؟